๑. อุตตรเถรคาถา เล่ม ๒๖

๑ ขนฺธา มยา ปริญฺญาตา ตณฺหา เม สุสมูหตา

ภาวิตา มม โพชฺฌงฺคา ปตฺโต เม อาสวกฺขโย ฯ

โสหํ ขนฺเธ ปริญฺญาย อพฺภหิตฺวาน ๑ ชาลินึ

ภาวยิตฺวาน โพชฺฌงฺเค นิพฺพายิสฺสํ อนาสโวติ ฯ

อุตฺตโร เถโร ฯ

๑ ม. จ ฯ

ขันธ์ทั้งหลายเรากำหนัดรู้แล้ว ตัณหาเราถอนขึ้นแล้ว โพชฌงค์เราเจริญแล้ว ความสิ้นไปแห่งอาสวะเราบรรลุแล้ว ครั้นเรากำหนดรู้ขันธ์

ทั้งหลายแล้ว เป็นผู้ไม่มีอาสวะ จักนิพพาน.