arnon.worldเข้าสู่ระบบ

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา ทุกนิบาต · วรรคที่ ๕

๓. พรหมาลิเถรคาถา เล่ม ๒๖

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๓๐๐ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๓/๙ ในวรรคที่ ๕มี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

๓. พรหมาลิเถรคาถา

สุภาษิตสรรเสริญผู้สงบ

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา ทุกนิบาต วรรคที่ ๕ พรหมาลิเถรคาถา (ฉบับหลวง เล่ม ๒๖ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๖ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๑ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๖)

บาลี (สยามรัฐ)

๓ กสฺสินฺทฺริยานิ ๑ สมถํ คตานิ

อสฺสา ยถา สารกินา สุทนฺตา

ปหีนมานสฺส อนาสวสฺส

เทวาปิ ตสฺส ปิหยนฺติ ตาทิโน ฯ

มยฺหินฺทฺริยานิ สมถํ คตานิ

อสฺสา ยถา สารถินา สุทนฺตา

ปหีนมานสฺส อนาสวสฺส

เทวาปิ มยฺหํ ปิหยนฺติ ตาทิโนติ ฯ

พฺรหฺมาลิ เถโร ฯ

ฉบับหลวง

อินทรีย์ของใครถึงความสงบแล้ว เหมือนม้าอันนายสารถีฝึกดีแล้ว แม้เทวดาทั้งหลาย ย่อมรักใคร่ต่อผู้นั้น ผู้มีมานะอันละแล้ว ไม่มีอาสวะรู้คงที่ อินทรีย์ทั้งหลายของเราก็ถึงความสงบแล้ว เหมือนม้าอันนายสารถีฝึกดีแล้ว แม้เทวดาทั้งหลายก็พากันรักใคร่ต่อเรา ผู้มีมานะอันละแล้ว

ไม่มีอาสวะ เป็นผู้คงที่.

จบ ๓. พรหมาลิเถรคาถา