๔. โมฆราชเถรคาถา เล่ม ๒๖

๔ ฉวิปาปก จิตฺตภทฺทก โมฆราช สตตํ สมาหิโต

เหมนฺติกสีตกาลรตฺติโย ภิกฺขุ ตฺวํสิ กถํ กริสฺสสิ ฯ

สมฺปนฺนสสฺสา มคธา เกวลา อิติ เม สุตํ

ปลาลจฺฉนฺนโก เสยฺยํ ยถญฺเญ สุขชีวิโนติ ฯ

โมฆราชา เถโร ฯ

ดูกรโมฆราช ภิกษุผู้มีผิวพรรณเศร้าหมอง แต่มีจิตผ่องใส ท่านเป็นผู้มีใจตั้งมั่นเป็นนิตย์ จักทำอย่างไรตลอดราตรีแห่งเวลาหนาวเย็นเช่นนี้ข้าพระองค์ได้ฟังมาว่า ประเทศมคธล้วนแต่สมบูรณ์ด้วยข้าวกล้า ข้าพระองค์พึงคลุมกายด้วยฟางแล้วนอนให้เป็นสุข เหมือนคนเหล่าอื่นที่มีการ

เป็นอยู่เป็นสุข ฉะนั้น.