๖. มหากาลเถรคาถา เล่ม ๒๖

๖ กาฬี อิตฺถี พฺรหตี ธงฺกรูปา

สตฺถิญฺจ เภตฺวา อปรญฺจ สตฺถึ

พาหญฺจ เภตฺวา อปรญฺจ พาหุํ ๑

สีสญฺจ เภตฺวา ทธิถาลกํว

เอสา นิสินฺนา อภิสนฺทหิตฺวา ๒ ฯต

โย เว อวิทฺวา อุปธึ กโรติ

ปุนปฺปุนํ ทุกฺขมุเปติ มนฺโท

ตสฺมา ปชานํ อุปธึ น กยิรา

มาหํ ปุน ภินฺนสิโร สยิสฺสนฺติ ฯ

มหากาโล เถโร ฯ

หญิงชื่อกาฬี มีร่างกายใหญ่ ดำดังกา หักขาซ้ายขาขวา แขนซ้ายแขนขวาและทุบศีรษะของซากศพ ให้มันสมองไหลออกดังหม้อทธิแล้ววางไว้ตามเดิม นั่งอยู่ ผู้ใดแลไม่รู้แจ้งเป็นคนเขลา ก่อให้เกิดกิเลส ผู้นั้นย่อมเข้าถึงทุกข์ร่ำไป เพราะฉะนั้น บุคคลรู้ว่าอุปธิเป็นเหตุเกิดทุกข์จึงไม่ควรก่อกิเลสให้เกิด เราอย่าถูกเขาทุบศีรษะนอนอยู่อย่างนี้อีกต่อไป.