arnon.worldเข้าสู่ระบบ

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา ทุกนิบาต · วรรคที่ ๑

๖. เมฬชินเถรคาถา เล่ม ๒๖

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๒๖๓ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๖/๑๐ ในวรรคที่ ๑มี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

๖. เมฬชินเถรคาถา

สุภาษิตสรรเสริญพระพุทธองค์

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา ทุกนิบาต วรรคที่ ๑ เมฬชินเถรคาถา (ฉบับหลวง เล่ม ๒๖ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๖ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๑ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๖)

บาลี (สยามรัฐ)

๖ ยทาหํ ธมฺมมสฺโสสึ ภาสมานสฺส สตฺถุโน

น กงฺขมภิชานามิ สพฺพญฺญู อปราชิเต

สตฺถวาเห มหาวีเร สารถีนํ วรุตฺตเม

มคฺเค ปฏิปทายํ วา กงฺขา มยฺหํ น วิชฺชตีติ ฯ

เมฬชิโน เถโร ฯ

ฉบับหลวง

เมื่อใด เราได้ฟังธรรมของพระศาสดาผู้ทรงแสดงอยู่ เมื่อนั้นเราไม่รู้สึกความสงสัยในพระศาสดาผู้รู้ธรรมทั้งปวง ผู้อันใครๆ ชนะไม่ได้ ผู้นำหมู่แกล้วกล้าเป็นอันมาก ประเสริฐสุดกว่าสารถีทั้งหลาย หรือว่าความสงสัย

ในมัคคปฏิปทา ย่อมไม่มีแก่เรา.

จบ ๖. เมฬชินเถรคาถา