๗. สัมภูตเถรคาถา เล่ม ๒๖

๗ โย ทนฺธกาเล ตรติ ตรณีเย จ ทนฺธเย

อโยนิโสสํวิธาเนน พาโล ทุกฺขํ นิคจฺฉติ ฯ

ตสฺสตฺถา ปริหายนฺติ กาฬปกฺเขว จนฺทิมา

อายสกฺยญฺจ ปปฺโปติ มิตฺเตหิ จ วิรุชฺฌติ ฯ

โย ทนฺธกาเล ทนฺเธติ ตรณีเย จ ตารเย

โยนิโสสํวิธาเนน สุขํ ปปฺโปติ ปณฺฑิโต ฯ

ตสฺสตฺถา ปริปูเรนฺติ สุกฺกปกฺเขว จนฺทิมา

ยโส กิตฺติญฺจ ปปฺโปติ มิตฺเตหิ น วิรุชฺฌตีติ ฯ

สมฺภูโต เถโร ฯ

ผู้ใดรีบด่วนในเวลาที่ควรช้า และช้าในเวลาที่ควรรีบด่วน ผู้นั้นเป็นพาล ย่อมประสบทุกข์ เพราะไม่จัดแจงโดยอุบายอันชอบ ประโยชน์ของผู้นั้นย่อมเสื่อมไป เหมือนพระจันทร์ข้างแรม เขาย่อมถึงความเสื่อมยศ และแตกจากมิตรทั้งหลาย ผู้ใดช้าในเวลาที่ควรช้า รีบด่วนในเวลาที่ควรรีบด่วน ผู้นั้นเป็นบัณฑิตถึงความสุข เพราะได้จัดแจงโดยอุบายอันชอบ ประโยชน์ของผู้นั้นย่อมบริบูรณ์ เหมือนพระจันทร์ข้างขึ้น เขาย่อมได้ยศได้เกียรติคุณ และไม่แตกจากมิตรทั้งหลาย.