arnon.world

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต · วรรคที่ ๗

๔. วิมลโกณฑัญญเถรคาถา เล่ม ๒๖

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๒๐๑ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๔/๑๐ ในวรรคที่ ๗มี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

๔. วิมลโกณฑัญญเถรคาถา

สุภาษิตเกี่ยวกับการทำลายกิเลส

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต วรรคที่ ๗ วิมลโกณฑัญญเถรคาถา (ฉบับหลวง เล่ม ๒๖ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๖ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๐ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๖)

บาลี (สยามรัฐ)

๔ ทุมวฺหยาย อุปฺปนฺโน ชาโต ปณฺฑรเกตุนา

เกตุหา เกตุนา เยว มหาเกตุํ ปธํสยีติ ฯ

วิมลโกณฺฑญฺโญ เถโร ฯ

๑ มุ. ยุ. วชฺชิปุตฺโต ฯ

ฉบับหลวง

ภิกษุเป็นบุตรของอัมพปาลี ที่หมู่ชนเรียกกันว่า ทุมะ เกิดเพราะพระเจ้าพิมพิสาร ท่านผู้เป็นบุตรของท่านผู้ทรงไว้ซึ่งธงคือพระเจ้าแผ่นดิน ทำลาย

ธงใหญ่ คือ กิเลสได้ด้วยปัญญาแล้ว.

จบ ๔. วิมลโกณฑัญญเถรคาถา