๒. ธรรมปาลเถรคาถา เล่ม ๒๖

๒ โย หเว ทหโร ภิกฺขุ ยุญฺชติ พุทฺธสาสเน

ชาคโร ๑ ส หิ สุตฺเตสุ อโมฆนฺตสฺส ชีวิตํ ฯ

ตสฺมา สทฺธญฺจ สีลญฺจ ปสาทํ ธมฺมทสฺสนํ

อนุยุญฺเชถ เมธาวี สรํ พุทฺธาน สาสนนฺติ ฯ

ธมฺมปาโล เถโร ฯ

๑ สี. ยุ. ปติสุตฺเตสุ ฯ

ภิกษุหนุ่มรูปใดแล เพียรพยายามอยู่ในพระพุทธศาสนา ก็เมื่อสัตว์ทั้งหลายนอกนี้พากันหลับแล้ว ภิกษุหนุ่มนั้นตื่นอยู่ ชีวิตของเธอไม่ไร้ประโยชน์ เพราะฉะนั้น บุคคลผู้มีปัญญาระลึกถึงคำสอนของพระพุทธเจ้าทั้งหลาย พึงประกอบศรัทธา ศีล ความเลื่อมใส และการเห็นธรรม

เนืองๆ เถิด