พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา · ติกนิบาต
๑๕. หาริตเถรคาถา เล่ม ๒๖
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๓๒๑ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๑๕/๑๖ ในติกนิบาตมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
๑๕. หาริตเถรคาถา
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา ติกนิบาต หาริตเถรคาถา (ฉบับหลวง เล่ม ๒๖ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๖ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๑ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๖)
บาลี (สยามรัฐ)
๑๕ โย ปุพฺเพ กรณียานิ ปจฺฉา โส กาตุมิจฺฉติ
สุขา โส ธํสเต ฐานา ปจฺฉา จมนุตปฺปติ ฯ
ยญฺหิ กยิรา ตญฺหิ วเท ยํ น กยิรา น ตํ วเท
อกโรนฺตํ ภาสมานํ ปริชานนฺติ ปณฺฑิตา ฯ
สุสุขํ วต นิพฺพานํ สมฺมาสมฺพุทฺธเทสิตํ
อโสกํ วิรชํ เขมํ ยตฺถ ทุกฺขํ นิรุชฺฌตีติ ฯ
หาริโต เถโร ฯ
ฉบับหลวง
เหมือนข้อ ๓๐๙.
จบ ๑๕. หาริตเถรคาถา