๑๐. วัฑฒมานเถรคาถา เล่ม ๒๖

๑๐ สตฺติยา วิย โอมฏฺโฐ ฑยฺหมาเนว ๑ มตฺถเก

ภวราคปฺปหานาย สโต ภิกฺขุ ปริพฺพเชติ ฯ

วฑฺฒมาโน เถโร ฯ

อุทฺทานํ

คหุรตีริโย ๒ สุปฺปิโย โสปาโก จ ๓ โปสิโย จ ๔

สามญฺญกานิ กุมาปุตฺโต กุมาปุตฺตสหายโก

ควมฺปติ ติสฺสตฺเถโร วฑฺฒมาโน มหายโสติ ฯ

วคฺโค จตุตฺโถ ฯ

______________________

๑ ม. ฑยุหมาโนว ฯ ๒ ยุ. คหฺวรตีริโย ฯ ๓ ม. เจว ฯ ๔ ม. จสทฺโท นตฺถิ ฯ

บุรุษที่ถูกแทงด้วยหอก หรือถูกไฟไหม้ที่กระหม่อม แล้วรีบรักษาฉันใด ภิกษุพึงเป็นผู้มีสติเว้นรอบ เพื่อละความกำหนัดยินดีในภพ

ฉันนั้น.

__________________

ในวรรคนี้รวมพระเถระได้ ๑๐ องค์ คือ

๑. พระคหุรตีริยเถระ ๒. พระสุปปิยเถระ

๓. พระโสปากเถระ ๔. พระโปสิยเถระ

๕. พระสามัญญกานิเถระ ๖. พระกุมาปุตตเถระ

๗. พระกุมาปุตตเถรสหายกเถระ ๘. พระควัมปติเถระ

๙. พระติสสเถระ ๑๐. พระวัฑฒมานเถร.

จบ วรรคที่ ๔.