๖. จูฬกเถรคาถา เล่ม ๒๖

๖ นทนฺติ โมรา สุสิขา สุเปขุณา

สุนีลคีวา สุมุขา สุคชฺชิโน

สุสทฺทลา จาปิ มหามหี อยํ

สุพฺยาปิตมฺพุ สุวลาหกํ นภํ ฯ

สุกลฺลรูโป สุมนสฺส ฌายิตํ

สุนิกฺกโม ๑ สาธุ สุพุทฺธสาสเน

สุสุกฺกสุกฺกํ นิปุณํ สุทุทฺทสํ

ผุสาหิ ตํ อุตฺตมมจฺจุตํ ปทนฺติ ฯ

จูฬโก เถโร ฯ

นกยูงทั้งหลายมีหงอนงาม ปีกก็งาม มีสร้อยคอเขียวงาม ปากก็งามมีเสียงไพเราะ ส่งเสียงร่ำร้องรื่นรมย์ใจ อนึ่ง แผ่นดินใหญ่นี้ มีหญ้าเขียวชอุ่ม ดูงาม มีน้ำเอิบอาบทั่วไป ท้องฟ้าก็มีวลาหกอันงาม ท่านก็มีใจเบิกบานควรแก่การงาน จงเพ่งฌานที่พระโยคาวจร ผู้มีใจดีเจริญแล้วมีความบากบั่นในพระพุทธศาสนาเป็นอันดี จงบรรลุธรรมอันสูงสุดอันเป็นธรรมขาวผุดผ่อง ละเอียด เห็นได้ยาก เป็นธรรมไม่จุติแปรผัน.