พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา ทุกนิบาต · วรรคที่ ๑
๓. วัลลิยเถรคาถา เล่ม ๒๖
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๒๖๐ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๓/๑๐ ในวรรคที่ ๑มี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
๓. วัลลิยเถรคาถา
สุภาษิตเกี่ยวกับการฝึกจิต
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา ทุกนิบาต วรรคที่ ๑ วัลลิยเถรคาถา (ฉบับหลวง เล่ม ๒๖ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๖ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๑ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๖)
๓ มกฺกโฏ ปญฺจทฺวารายํ กุฏิกายํ ปสกฺขิย ๒
ทฺวาเรน อนุปริเยติ ฆฏฺฏยนฺโต มุหุํ มุหุํ ฯ
ติฏฺฐ มกฺกฏ มา ธาวิ น หิ เต ตํ ยถา ปุเร
นิคฺคหิโตสิ ปญฺญาย เนว ๓ ทูรํ คมิสฺสสีติ ฯ
วลฺลิโย เถโร ฯ
วานรเข้าไปอยู่ในกระท่อมมีประตู ๕ ประตู พยายามเวียนเข้าออกทางประตูนั้นเนืองๆ จงหยุดนิ่งนะเจ้าลิง อย่าวิ่งไปดังกาลก่อนเลย เราจับ
เจ้าไว้ได้ด้วยปัญญาแล้ว เจ้าจักไปไกลไม่ได้ละ.
จบ ๓. วัลลิยเถรคาถา