๑๐. อุสภเถรคาถา เล่ม ๒๖

๑๐ นคา นคคฺเคสุ สุสํวิรูฬฺหา

อุทคฺคเมเฆน นเวน สิตฺตา

วิเวกกามสฺส อรญฺญสญฺญิโน

ชเนติ ภิยฺโย อุสภสฺส กลฺยตนฺติ ฯ

อุสโภ เถโร ฯ

อุทฺทานํ

เพลฏฺฐกานิ ๓ เสตุจฺโฉ พนฺธุโร ขิตโก อิสิ

มลิตวมฺโภ สุเหมนฺโต ธมฺมสํวโร ๔ ธมฺมสฏปิตา

สงฺฆรกฺขิตตฺเถโร จ อุสโภ จ มหามุนีติ ฯ

วคฺโค เอกาทสโม ฯ

๑ ม. ยุ. ธมฺมสโว ฯ ๒ ธมฺมสวปิตุเถโรติปิ ฯ ๓ ม. เพลฏฺฐานิโก ฯ ๔ ม. ยุ.

ธมฺมสโว ธมฺมสวปิตา ฯ

พฤกษชาติทั้งหลายบนยอดเขา ที่ถูกน้ำฝนใหม่ตกรดแล้วย่อมงอกงามจิตอันควรแก่ภาวนา ย่อมเกิดทวีขึ้นแก่เรา ผู้ชื่อว่าอุสภะ ผู้ใคร่ต่อวิเวก

มีความสำคัญไปแล้วในป่า

_______________________________

ในวรรคนี้รวมพระเถระได้ ๑๐ องค์ คือ

๑. พระเพลัฏฐกานิเถระ ๒. พระเสตุจฉเถระ

๓. พระพันธุรเถระ ๔. พระขิตกเถระ

๕. พระมลิตวัมภเถระ ๖. พระสุเหมันตเถระ

๗. พระธรรมสังวรเถระ ๘. พระธรรมสฏปิตุเถระ

๙. พระสังฆรักขิตเถระ ๑๐. พระอุสภเถระ.

จบ วรรคที่ ๑๑