arnon.worldเข้าสู่ระบบ

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต · วรรคที่ ๒

๘. สิงคาลปิตาเถรคาถา เล่ม ๒๖

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๕๕ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๘/๑๐ ในวรรคที่ ๒มี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

๘. สิงคาลปิตาเถรคาถา

สุภาษิตเกี่ยวกับพุทธทายาท

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต วรรคที่ ๒ สิงคาลปิตาเถรคาถา (ฉบับหลวง เล่ม ๒๖ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๖ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๐ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๖)

บาลี (สยามรัฐ)

๘ อหุ ๑ พุทฺธสฺส ทายาโท ภิกฺขุ เภสกฬาวเน

เกวลํ อฏฺฐิสญฺญาย อผริ ปฐวึ อิมํ

มญฺเญหํ กามราคํ โส ขิปฺปเมว ปหียตีติ ฯ

สิงฺคาลปิตา เถโร ฯ

ฉบับหลวง

ภิกษุผู้อยู่ในป่าเภสกฬาวัน พิจารณาแผ่นดินนี้ด้วยความสำคัญว่ากระดูกทั้งสิ้นเป็นอารมณ์จักได้เป็นทายาทของพระพุทธเจ้า เราเข้าใจว่า

จะละกามราคะได้โดยเร็วพลัน.

จบ ๘. สิงคาลปิตาเถรคาถา