๑. เพลัฏฐกานิเถรคาถา เล่ม ๒๖

๑ หิตฺวา คิหิตฺวํ ๓ อนโวสิตตฺโต

มุขนงฺคลี โอทริโก กุสีโต

มหาวราโหว นิวาปปุฏฺโฐ

ปุนปฺปุนํ คพฺภมุเปติ มนฺโทติ ฯ

เพลฏฺฐกานิ ๑ เถโร ฯ

๑ ม. ยุ. ปรินิพฺพิสฺสตฺยนาสโวติ ฯ ๒ ม. ติสุโส จ อภโย ตถา ฯ ๓ ม. คิหิตฺตํ ฯ

ท่านละความเป็นคฤหัสถ์มาแล้ว ยังไม่ทันสำเร็จกิจ เป็นผู้มีปากห่างไถเห็นแก่ท้องเป็นคนเกียจคร้าน เป็นคนโง่เขลา เข้าห้องบ่อยๆ เหมือน

สุกรตัวใหญ่ที่เขาปรนปรือด้วยเหยื่อ ฉะนั้น.