๔. วนวัจฉสามเณรคาถา เล่ม ๒๖

๔ อุปชฺฌาโย มํ อวจาสิ ๖ อิโต คจฺฉามิ สีวก

คาเม เม วสติ กาโย อรญฺญํ เม คโต มโน๕

เสมานโกปิ คจฺฉามิ นตฺถิ สงฺโค วิชานตนฺติ ฯ

วนวจฺฉสฺส เถรสฺส สามเณโร ฯ

๑ ม. ยุ. โกฏฺฐิโก ฯ ๒ ม. กงฺขาเรวตสมฺมโต ฯ ยุ. กงฺขาเรวตสุพฺพโต ฯ

๓ ยุ. จูฬควจฺโฉ ฯ ๔ ยุ. กงฺเขต ฯ ๕ ยุ. มหาควจฺโฉ ฯ ๖ ม. อวจ ฯ

พระอุปัชฌาย์ของเราได้กล่าวกะเราว่า ดูกรสีวกะ เราจะไปจากที่นี้กายของเราอยู่ในบ้าน แต่ใจของเราไปอยู่ในป่า แม้เรานอนอยู่ก็

จักไป ความเกี่ยวข้องด้วยหมู่ ย่อมไม่มีแก่ผู้รู้แจ้งชัด.