๒. มหาวัจฉเถรคาถา เล่ม ๒๖

๒ ปญฺญาพลี สีลวตูปปนฺโน

สมาหิโต ฌานรโต สตีมา

ยทตฺถิยํ โภชนํ ภุญฺชมาโน

กงฺเขถ ๔ กาลํ อิธ วีตราโคติ ฯ

มหาวจฺโฉ ๕ เถโร ฯ

ภิกษุมีกำลังปัญญา สมบูรณ์ด้วยศีลและวัตร มีจิตตั้งมั่น ยินดีในฌานมีสติ บริโภคโภชนะตามมีตามได้ มีราคะไปปราศแล้ว พึงหวังได้ ซึ่ง

กาลปรินิพพานในศาสนานี้.