๑๐. วิมลเถรคาถา เล่ม ๒๖

๑๐ ธรณีว ๓ สิจฺจติ ๔ วาติ มาลุโต วิชฺชุตา จรติ นเภ

อุปสมฺมนฺติ วิตกฺกา จิตฺตํ สุสมาหิตํ มมนฺติ ๕ ฯ

วิมโล เถโร ฯ

อุทฺทานํ

สิริวฑฺโฒ เรวโต เถโร ขทิรวนิโย สุมงฺคโล ๖

สานุ ๑ รมณียวิหารี จ สมิทฺธิ อุชฺชยสญฺชโย ๒

รามเณยฺยโก โส เถโร วิมโล จ รณญฺชโหติ ๓ ฯ

วคฺโค ปญฺจโม ฯ

๑ ม. จิหจิหาภินทิเต ฯ ๒ ยุ. เอกตฺตนิรตฺตํ ฯ ๓ ยุ. ธรณี จ ฯ ๔ ม. สิญฺจติ ฯ

๕ ม. ยุ. มมาติ ฯ ๖ ม. ยุ. สุมงฺคโล สานุสวฺหโย ฯ

แผ่นดินชุ่มชื่นด้วยน้ำฝน ลมก็พัด สายฟ้าก็แลบไปในท้องฟ้า

วิตกทั้งหลายย่อมสงบไป จิตของเราตั้งมั่นแล้วเป็นอันดี.

_________________________

ในวรรคนี้รวมพระเถระได้ ๑๐ องค์ คือ

๑. พระสิริวัฑฒเถระ ๒. พระขทิรวนิยเรวตเถระ

๓. พระสุมังคลเถระ ๔. พระสานุเถระ

๕. พระรมณียวิหารีเถระ ๖. พระสมิทธิเถระ

๗. พระอุชชยเถระ ๘. พระสัญชยเถระ

๙. พระรามเณยยกเถระ ๑๐. พระวิมลเถระ.

จบวรรคที่ ๕.