๑. อุตตรเถรคาถา เล่ม ๒๖

๑ นตฺถิ โกจิ ภโว นิจฺโจ สงฺขารา วาปิ สสฺสตา

อุปฺปชฺชนฺติ จ เต ขนฺธา จวนฺติ อปราปรํ ฯ

เอตมาทีนวํ ญตฺวา ภเวนมฺหิ อนตฺถิโก

นิสฺสโฏ สพฺพกาเมหิ ปตฺโต เม อาสวกฺขโยติ ฯ

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา อุตฺตโร เถโร คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ

๑ ยุ. วนปวฺหโย ฯ ม. วนสวฺหโย ฯ

ได้ยินว่า ท่านพระอุตตรเถระได้ภาษิตคาถาไว้ ๒ คาถาอย่างนี้ว่า ภพอะไรที่เที่ยงไม่มี แม้สังขารที่เที่ยงก็ไม่มี ขันธ์เหล่านั้นย่อมเวียนเกิดและเวียนดับไป เรารู้โทษอย่างนี้แล้ว จึงไม่มีความต้องการด้วยภพ เราสลัด

ตนออกจากกามทั้งปวง บรรลุถึงความสิ้นอาสวะแล้ว.