๒. อาตุมเถรคาถา

|๒๐๙.๗๒| ๒ ยถา กลีโร สุสุ วฑฺฒิตคฺโค ทุนฺนิกฺขโส โหติ ปสาขชาโต เอวํ อหํ ภริยายานีตาย อนุมญฺญ มํ ปพฺพชิโตมฺหิทานีติ ฯ อาตุโม เถโร ฯ

หน่อไม้มียอดอันงอกงาม เจริญด้วยกิ่งก้านโดยรอบ ย่อมเป็นของที่ บุคคลขุดขึ้นได้โดยยาก ฉันใด เมื่อคุณแม่นำภรรยามาให้แก่ฉันแล้ว ถ้าฉันมีบุตรหรือธิดาขึ้น ก็ยากที่จะถอนตนขึ้นออกบวชได้ ฉันนั้น เพราะฉะนั้น ฉันจะบวชในบัดนี้.