พระอภิธรรมปิฎก · ปัฏฐาน
อุปปันนัตติกกุสลัตติกะ เล่ม ๔๔
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๒๐๒–๒๐๔ (ฉบับหลวง)มี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๕ อุปปันนัตติกกุสลัตติกะ (ฉบับหลวง เล่ม ๔๔ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๔๔ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๙๐ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๔๔)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๔๔ หน้า ๘๑๕–๘๑๕
๑๗. อุปปันนติกะ ๑. กุสลติกะ
๗. ปัญหาวาร – เหตุปัจจัย
[๑๒๒] สภาวธรรมที่เกิดขึ้นแล้ว ซึ่งเป็นกุศล เป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เกิดขึ้นแล้ว ซึ่งเป็นกุศล โดยเหตปัจจัย(ในทุก ๆ ปัจจัย มีปัจจัยละ ๑ วาร พึงให้พิสดารทุก ๆ ปัจจัย)
สภาวธรรมที่เกิดขึ้นแล้ว ซึ่งเป็นอกุศล เป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่ เกิดขึ้นแล้ว ซึ่งเป็นอกุศล โดยเหตุปัจจัย(ในทุก ๆ ปัจจัยมีปัจจัยละ ๑ วาร พึงให้พิสดารทุก ๆ ปัจจัย)
สภาวธรรมที่เกิดขึ้นแล้ว ซึ่งเป็นอัพยากฤต เป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เกิดขึ้นแล้ว ซึ่งเป็นอัพยากฤต โดยเหตุปัจจัย มี ๑ วาร (ย่อ)
ในเหตุปัจจัย มี ๑ วาร
ในอารัมมณปัจจัย ” ๓ ” ...
ในอุปนิสสยปัจจัย ” ๓ ” ...
ในอวิคตปัจจัย ” ๑ ”
(พึงให้พิสดารทุก ๆ ปัจจัย)
จบ อุปปันนติกกุสลติกะ
๑๘. อตีตติกะ ๑. กุสลติกะ
๗. ปัญหาวาร - เหตุปัจจัย
[๑๒๓] สภาวธรรมที่เป็นปัจจุบัน ซึ่งเป็นกุศล เป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เป็นปัจจุบัน ซึ่งเป็นกุศล โดยเหตุปัจจัย มี ๑ วาร(ในทุก ๆ ปัจจัย มีปัจจัยละ ๑ วาร)
จบ อุปปันนัตติกกุสลัตติกะ