arnon.worldเข้าสู่ระบบ

พระอภิธรรมปิฎก · ปัฏฐาน

อุปปันนัตติกกุสลัตติกะ เล่ม ๔๔

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๒๐๒–๒๐๔ (ฉบับหลวง)มี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๕ อุปปันนัตติกกุสลัตติกะ (ฉบับหลวง เล่ม ๔๔ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๔๔ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๙๐ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๔๔)

ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๔๔ หน้า ๘๑๕–๘๑๕

หน้า ๘๑๕

๑๗. อุปปันนติกะ ๑. กุสลติกะ

๗. ปัญหาวาร – เหตุปัจจัย

[๑๒๒] สภาวธรรมที่เกิดขึ้นแล้ว ซึ่งเป็นกุศล เป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เกิดขึ้นแล้ว ซึ่งเป็นกุศล โดยเหตปัจจัย(ในทุก ๆ ปัจจัย มีปัจจัยละ ๑ วาร พึงให้พิสดารทุก ๆ ปัจจัย)

สภาวธรรมที่เกิดขึ้นแล้ว ซึ่งเป็นอกุศล เป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่ เกิดขึ้นแล้ว ซึ่งเป็นอกุศล โดยเหตุปัจจัย(ในทุก ๆ ปัจจัยมีปัจจัยละ ๑ วาร พึงให้พิสดารทุก ๆ ปัจจัย)

สภาวธรรมที่เกิดขึ้นแล้ว ซึ่งเป็นอัพยากฤต เป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เกิดขึ้นแล้ว ซึ่งเป็นอัพยากฤต โดยเหตุปัจจัย มี ๑ วาร (ย่อ)

ในเหตุปัจจัย มี ๑ วาร

ในอารัมมณปัจจัย ” ๓ ” ...

ในอุปนิสสยปัจจัย ” ๓ ” ...

ในอวิคตปัจจัย ” ๑ ”

(พึงให้พิสดารทุก ๆ ปัจจัย)

จบ อุปปันนติกกุสลติกะ

๑๘. อตีตติกะ ๑. กุสลติกะ

๗. ปัญหาวาร - เหตุปัจจัย

[๑๒๓] สภาวธรรมที่เป็นปัจจุบัน ซึ่งเป็นกุศล เป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เป็นปัจจุบัน ซึ่งเป็นกุศล โดยเหตุปัจจัย มี ๑ วาร(ในทุก ๆ ปัจจัย มีปัจจัยละ ๑ วาร)

จบ อุปปันนัตติกกุสลัตติกะ