arnon.worldเข้าสู่ระบบ

พระอภิธรรมปิฎก · ปัฏฐาน

กุสลัตติกสัปปัจจยทุกะ เล่ม ๔๔

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๕๖๗–๕๗๙ (ฉบับหลวง)มี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

กุสลตฺติกสปฺปจฺจยทุกํ

กุสลัตติกสัปปัจจยทุกะ

พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๕ กุสลัตติกสัปปัจจยทุกะ (ฉบับหลวง เล่ม ๔๔ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๔๔ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๙๐ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๔๔)

บาลี (สยามรัฐ)

กุสลํ สปฺปจฺจยํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ กุสโล สปฺปจฺจโย ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา: กุสลํ สปฺปจฺจยํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ อพฺยากโต สปฺปจฺจโย ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา: กุสลํ สปฺปจฺจยํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ กุสโล สปฺปจฺจโย จ อพฺยากโต สปฺปจฺจโย จ ธมฺมา อุปฺปชฺชนฺติ เหตุปจฺจยา: ฯ อกุสลํ สปฺปจฺจยํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ อกุสโล สปฺปจฺจโย ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา: ตีณิ ฯ อพฺยากตํ สปฺปจฺจยํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ อพฺยากโต สปฺปจฺจโย ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา: ฯ กุสลํ สปฺปจฺจยญฺจ อพฺยากตํ สปฺปจฺจยญฺจ ธมฺมํ ปฏิจฺจ อพฺยากโต สปฺปจฺจโย ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา: ฯ อกุสลํ สปฺปจฺจยญฺจ อพฺยากตํ สปฺปจฺจยญฺจ ธมฺมํ ปฏิจฺจ อพฺยากโต สปฺปจฺจโย ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา: ฯ

ฉบับหลวง

สัปปัจจยธรรมที่เป็นกุศล อาศัยสัปปัจจยธรรมที่เป็นกุศล เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย

สัปปัจจยธรรมที่เป็นอัพยากฤต อาศัยสัปปัจจยธรรมที่เป็นกุศล เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย

สัปปัจจยธรรมที่เป็นกุศล และสัปปัจจยธรรมที่เป็นอัพยากฤต อาศัยสัปปัจจยธรรมที่เป็นกุศล เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย

สัปปัจจยธรรมที่เป็นอกุศล อาศัยสัปปัจจยธรรมที่เป็นอกุศล เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๓ นัย

สัปปัจจยธรรมที่เป็นอัพยากฤต อาศัยสัปปัจจยธรรมที่เป็นอัพยากฤต เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย

สัปปัจจยธรรมที่เป็นอัพยากฤต อาศัยสัปปัจจยธรรมที่เป็นกุศล และสัปปัจจยธรรมที่เป็นอัพยากฤต เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย

สัปปัจจยธรรมที่เป็นอัพยากฤต อาศัยสัปปัจจยธรรมที่เป็นอกุศล และสัปปัจจัยธรรมที่เป็นอัพยากฤต เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย

บาลี (สยามรัฐ)

กุสลํ สปฺปจฺจยํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ กุสโล สปฺปจฺจโย ธมฺโม อุปฺปชฺชติ อารมฺมณปจฺจยา: ฯ อกุสลํ สปฺปจฺจยํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ อกุสโล สปฺปจฺจโย ธมฺโม อุปฺปชฺชติ อารมฺมณปจฺจยา: ฯ อพฺยากตํ สปฺปจฺจยํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ อพฺยากโต สปฺปจฺจโย ธมฺโม อุปฺปชฺชติ อารมฺมณปจฺจยา: ฯ

ฉบับหลวง

สัปปัจจยธรรมที่เป็นกุศล อาศัยสัปปัจจยธรรมที่เป็นกุศล เกิดขึ้น เพราะอารัมมณปัจจัย

สัปปัจจยธรรมที่เป็นอกุศล อาศัยสัปปัจจยธรรมที่เป็นอกุศล เกิดขึ้น เพราะอารัมมณ-ปัจจัย

สัปปัจจยธรรมที่เป็นอัพยากฤต อาศัยสัปปัจจยธรรมที่เป็นอัพยากฤต เกิดขึ้นเพราะอารัมมณปัจจัย

บาลี (สยามรัฐ)

เหตุยา นว อารมฺมเณ ตีณิ อธิปติยา นว อวิคเต นว ฯ

ฉบับหลวง

ในเหตุปัจจัย มีวาระ ๙

ในอารัมมณปัจจัย มี " ๓

ในอธิปติปัจจัย มี " ๙

ในอวิคตปัจจัย มี " ๙

บาลี (สยามรัฐ)

อกุสลํ สปฺปจฺจยํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ อกุสโล สปฺปจฺจโย ธมฺโม อุปฺปชฺชติ นเหตุปจฺจยา: ฯ อพฺยากตํ สปฺปจฺจยํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ อพฺยากโต สปฺปจฺจโย ธมฺโม อุปฺปชฺชติ นเหตุปจฺจยา: ฯ

ฉบับหลวง

สัปปัจจยธรรมที่เป็นอกุศล อาศัยสัปปัจจยธรรมที่เป็นอกุศล เกิดขึ้น ไม่ใช่เพราะเหตุปัจจัย

สัปปัจจยธรรมที่เป็นอัพยากฤต อาศัยสัปปัจจยธรรมที่เป็นอัพยากฤต เกิดขึ้น ไม่ใช่เพราะเหตุปัจจัย

บาลี (สยามรัฐ)

นเหตุยา เทฺว นอารมฺมเณ ปญฺจ นอธิปติยา นว โนวิคเต ปญฺจ ฯ

ฉบับหลวง

ในปัจจัยที่ไม่ใช่เหตุปัจจัย มีวาระ ๒

ในปัจจัยที่ไม่ใช่อารัมมณปัจจัย มี " ๕

ในปัจจัยที่ไม่ใช่อธิปติปัจจัย มี " ๙

ในปัจจัยที่ไม่ใช่วิคตปัจจัย มี " ๕

บาลี (สยามรัฐ)

เหตุปจฺจยา นอารมฺมเณ ปญฺจ ฯ

ฉบับหลวง

ในปัจจัยที่ไม่ใช่อารัมมณปัจจัย กับเหตุปัจจัย มีวาระ ๕

บาลี (สยามรัฐ)

นเหตุปจฺจยา อารมฺมเณ เทฺว ฯ

สหชาตวาโรปิ สมฺปยุตฺตวาโรปิ ปฏิจฺจวารสทิสา ฯ

ฉบับหลวง

ในอารัมมณปัจจัย กับปัจจัยที่ไม่ใช่เหตุปัจจัย มีวาระ ๒สหชาตวารก็ดี สัมปยุตตวารก็ดี เหมือนกับปฏิจจวาร

บาลี (สยามรัฐ)

กุสโล สปฺปจฺจโย ธมฺโม กุสลสฺส สปฺปจฺจยสฺส ธมฺมสฺสเหตุปจฺจเยน ปจฺจโย: ตีณิ ฯ อกุสโล สปฺปจฺจโย ธมฺโม อกุสลสฺส สปฺปจฺจยสฺส ธมฺมสฺส เหตุปจฺจเยน ปจฺจโย: ตีณิ ฯ อพฺยากโต สปฺปจฺจโย ธมฺโม อพฺยากตสฺส สปฺปจฺจยสฺส ธมฺมสฺส เหตุปจฺจเยน ปจฺจโย: ฯ

ฉบับหลวง

สัปปัจจยธรรมที่เป็นกุศล เป็นปัจจัยแก่สัปปัจจยธรรมที่เป็นกุศล โดยเหตุปัจจัย มี ๓ นัย

สัปปัจจยธรรมที่เป็นอกุศล เป็นปัจจัยแก่สัปปัจจยธรรมที่เป็นอกุศล โดยเหตุปัจจัยมี ๓ นัย

สัปปัจจยธรรม ที่เป็นอัพยากฤตเป็นปัจจัยแก่สัปปัจจยธรรมที่เป็นอัพยากฤต โดยเหตุปัจจัย

บาลี (สยามรัฐ)

กุสโล สปฺปจฺจโย ธมฺโม กุสลสฺส สปฺปจฺจยสฺส ธมฺมสฺส อารมฺมณปจฺจเยน ปจฺจโย: ตีณิ ฯ อกุสโล สปฺปจฺจโย ธมฺโม อกุสลสฺส สปฺปจฺจยสฺส ธมฺมสฺส อารมฺมณปจฺจเยน ปจฺจโย: ตีณิ ฯ อพฺยากโต สปฺปจฺจโย ธมฺโม อพฺยากตสฺส สปฺปจฺจยสฺส ธมฺมสฺส อารมฺมณปจฺจเยน ปจฺจโย: ตีณิ ฯ

ฉบับหลวง

สัปปัจจยธรรมที่เป็นกุศล เป็นปัจจัยแก่สัปปัจจยธรรมที่เป็นกุศล โดยอารัมมณปัจจัย มี ๓ นัย

สัปปัจจยธรรมที่เป็นอกุศล เป็นปัจจัยแก่สัปปัจจยธรรมที่เป็นอกุศล โดยอารัมมณปัจจัยมี ๓ นัย

สัปปัจจยธรรมที่เป็นอัพยากฤต เป็นปัจจัยแก่สัปปัจจยธรรมที่เป็นอัพยากฤต โดยอารัมมณปัจจัย มี ๓ นัย

บาลี (สยามรัฐ)

เหตุยา สตฺต อารมฺมเณ นว อธิปติยา ทส อนนฺตเร สตฺต สมนนฺตเร สตฺต สหชาเต นว อุปนิสฺสเย นว อวิคเต เตรส ฯ

ฉบับหลวง

ในเหตุปัจจัย มีวาระ ๗

ในอารัมมณปัจจัย มี " ๙

ในอธิปติปัจจัย มีวาระ ๑๐

ในอนันตรปัจจัย มี " ๗

ในสมนันตรปัจจัย มี " ๗

ในสหชาตปัจจัย มี " ๙

ในอุปนิสสยปัจจัย มี " ๙

ในอวิคตปัจจัย มี " ๑๓

บาลี (สยามรัฐ)

นเหตุยา ปณฺณรส นอารมฺมเณ ปณฺณรส ฯ

ฉบับหลวง

ในปัจจัยที่ไม่ใช่เหตุปัจจัย มีวาระ ๑๕

ในปัจจัยที่ไม่ใช่อารัมมณปัจจัย มี " ๑๕

บาลี (สยามรัฐ)

เหตุปจฺจยา นอารมฺมเณ สตฺต ฯ

ฉบับหลวง

ในปัจจัยที่ไม่ใช่อารัมมณปัจจัย กับเหตุปัจจัย มีวาระ ๗

บาลี (สยามรัฐ)

นเหตุปจฺจยา อารมฺมเณ เทฺว ฯ

ยถา กุสลตฺติเก ปญฺหาวารมฺปิ เอวํ วิตฺถาเรตพฺพํ ฯ

กุสลตฺติกสปฺปจฺจยทุกํ นิฏฺฐิตํ ฯ

ฉบับหลวง

ในอารัมมณปัจจัย กับปัจจัยที่ไม่ใช่เหตุปัจจัย มีวาระ ๒

แม้ปัญหาวารในกุสลัตติกะฉันใด พึงให้พิสดารฉันนั้น

กุสลัตติกสัปปัจจยทุกะ จบ

จบ กุสลัตติกสัปปัจจยทุกะ