arnon.worldเข้าสู่ระบบ

พระอภิธรรมปิฎก · ปัฏฐาน

อุปปันนัตติกกุสลัตติกะ เล่ม ๔๔

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๒๐๒–๒๐๔ (ฉบับหลวง)มี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

๑๗. อุปปันนติกะ ๑. กุสลติกะ

๗. ปัญหาวาร เหตุปัจจัย

พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๕ อุปปันนัตติกกุสลัตติกะ (ฉบับหลวง เล่ม ๔๔ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๔๔ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๙๐ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๔๔)

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๔๔ หน้า ๗๙๕–๗๙๕

เรื่องนี้ไม่มีบาลีฉบับมหาจุฬาฯ ในข้อมูล e-tipitaka

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

สภาวธรรมที่เกิดขึ้นซึ่งเป็นกุศลเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เกิดขึ้นซึ่ง เป็นกุศลโดยเหตุปัจจัย

(ทุกปัจจัยมีปัจจัยละ ๑ วาระ ทุกปัจจัยพึงขยายให้พิสดาร)

สภาวธรรมที่เกิดขึ้นซึ่งเป็นอกุศลเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เกิดขึ้นซึ่งเป็นอกุศล โดยเหตุปัจจัย (ทุกปัจจัยมีปัจจัยละ ๑ วาระ ทุกปัจจัยพึงขยายให้พิสดาร)สภาวธรรมที่เกิดขึ้นซึ่งเป็นอัพยากฤตเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เกิดขึ้นซึ่งเป็น อัพยากฤตโดยเหตุปัจจัย (ย่อ)

เหตุปัจจัย มี ๑ วาระ

อารัมมณปัจจัย มี ๓ วาระ ฯลฯ

อุปนิสสยปัจจัย มี ๓ วาระ ฯลฯ

อวิคตปัจจัย มี ๑ วาระ

(ทุกปัจจัยพึงขยายให้พิสดาร)

จบ อุปปันนัตติกกุสลัตติกะ