พระอภิธรรมปิฎก · ปัฏฐาน
สรณทุกอตีตัตติกะ เล่ม ๔๔
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๘๘๗–๑๘๘๘ (ฉบับหลวง)มี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
สรณทุกอตีตตฺติกํ
สรณทุกอตีตัตติกะ
พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๕ สรณทุกอตีตัตติกะ (ฉบับหลวง เล่ม ๔๔ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๔๔ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๙๐ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๔๔)
สรโณ ปจฺจุปฺปนฺโน ธมฺโม สรณสฺส ปจฺจุปฺปนฺนสฺส ธมฺมสฺส เหตุปจฺจเยน ปจฺจโย: ตีณิ ฯ อรโณ ปจฺจุปฺปนฺโน ธมฺโม อรณสฺส ปจฺจุปฺปนฺนสฺส ธมฺมสฺส เหตุปจฺจเยน ปจฺจโย: ฯ
ปัจจุปปันนธรรมที่เป็นสรณธรรม เป็นปัจจัยแก่ปัจจุปปันนธรรมที่เป็นสรณ-ธรรม โดยเหตุปัจจัย มี ๓ นัย
ปัจจุปปันนธรรมที่เป็นอรณธรรม เป็นปัจจัยแก่ปัจจุปปันนธรรมที่เป็นอรณธรรม โดยเหตุปัจจัย
เหตุยา จตฺตาริ อารมฺมเณ เทฺว อวิคเต สตฺต ฯ
ยถา กุสลตฺติเก ปญฺหาวารํ เอวํ วิตฺถาเรตพฺพํ ฯ
สรณทุกอตีตตฺติกํ นิฏฺฐิตํ ฯ
ในเหตุปัจจัย มีวาระ ๔
ในอารัมมณปัจจัย มี " ๒
ในอวิคตปัจจัย มี " ๗
ปัญหาวารในกุสลัตติกะฉันใด พึงให้พิสดารฉันนั้น
สรณทุกอตีตัตติกะ จบ
จบ สรณทุกอตีตัตติกะ