พระอภิธรรมปิฎก · ปัฏฐาน
สาสวทุกกุสลัตติกะ เล่ม ๔๔
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๑๕๘–๑๑๖๙ (ฉบับหลวง)มี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
สาสวทุกกุสลตฺติกํ
ปฏิจฺจวาโร
สาสวทุกกุสลัตติกะ
ปฏิจจวาร
พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๕ สาสวทุกกุสลัตติกะ (ฉบับหลวง เล่ม ๔๔ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๔๔ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๙๐ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๔๔)
สาสวํ กุสลํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ สาสโว กุสโล ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา: ฯ อนาสวํ กุสลํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ อนาสโว กุสโล ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา: ฯ
กุศลธรรมที่เป็นสาสวธรรม อาศัยกุศลธรรมที่เป็นสาสวธรรม เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย
กุศลธรรมที่เป็นอนาสวธรรม อาศัยกุศลธรรมที่เป็นอนาสวธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
เหตุยา เทฺว อารมฺมเณ เทฺว อธิปติยา เทฺว อวิคเต เทฺว ฯ
ในเหตุปัจจัย มีวาระ ๒
ในอารัมมณปัจจัย มี " ๒
ในอธิปติปัจจัย มีวาระ ๓
ในอวิคตปัจจัย มี " ๒
นอธิปติยา เทฺว นวิปฺปยุตฺเต เทฺว ฯ
สหชาตวาเรปิ สมฺปยุตฺตวาเรปิ สพฺพตฺถ เทฺว ฯ
ในปัจจัยที่ไม่ใช่อธิปติปัจจัย มีวาระ ๒
ในปัจจัยที่ไม่ใช่วิปปยุตตปัจจัย มี " ๒
ในสหชาตวารก็ดี ในสัมปยุตตวารก็ดี มีวาระ ๒ ทุกปัจจัย
ปญฺหาวาโร
สาสโว กุสโล ธมฺโม สาสวสฺส กุสลสฺส ธมฺมสฺส เหตุปจฺจเยน ปจฺจโย: ฯ อนาสโว กุสโล ธมฺโม อนาสวสฺส กุสลสฺส ธมฺมสฺส เหตุปจฺจเยน ปจฺจโย: ฯ
ปัญหาวาร
กุศลธรรมที่เป็นสาสวธรรม เป็นปัจจัยแก่กุศลธรรมที่เป็นสาสวธรรมโดยเหตุปัจจัย
กุศลธรรมที่เป็นอนาสวธรรม เป็นปัจจัยแก่กุศลธรรมที่เป็นอนาสวธรรม โดยเหตุปัจจัย
เหตุยา เทฺว อารมฺมเณ เทฺว อธิปติยา ตีณิ อุปนิสฺสเย จตฺตาริ อวิคเต เทฺว ฯ
ยถา กุสลตฺติเก ปญฺหาวารสฺส อนุโลมมฺปิ ปจฺจนียมฺปิ
อนุโลมปจฺจนียมฺปิ ปจฺจนียานุโลมมฺปิ คณิตํ เอวํ คเณตพฺพํ ฯ
___________________
ในเหตุปัจจัย มีวาระ ๒
ในอารัมมณปัจจัย มี " ๒
ในอธิปติปัจจัย มี " ๒
ในอุปนิสสยปัจจัย มี " ๔
ในอวิคตปัจจัย มี " ๒
อนุโลมก็ดี ปัจจนียะก็ดี อนุโลมปัจจนียะก็ดี ปัจจนียานุโลมก็ดี แห่งปัญหาวารในกุสลัสติกะ ท่านนับไว้อย่างไร พึงนับอย่างนั้น
ปฏิจฺจวาโร
สาสวํ อกุสลํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ สาสโว อกุสโล ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา: ฯ
ปฏิจจวาร
อกุศลธรรมที่เป็นสาสวธรรม อาศัยอกุศลธรรมที่เป็นสาสวธรรม เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย
เหตุยา เอกํ อารมฺมเณ เอกํ อวิคเต เอกํ ฯ
สหชาตวาเรปิ ปญฺหาวาเรปิ สพฺพตฺถ เอกํ ฯ
______________
ในเหตุปัจจัย มีวาระ ๑
ในอารัมมณปัจจัย มี " ๑
ในอวิคตปัจจัย มี " ๑
ในสหชาตวารก็ดี ในปัญหาวารก็ดี มีวาระ ๑ ทุกปัจจัย
ปฏิจฺจวาโร
สาสวํ อพฺยากตํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ สาสโว อพฺยากโต ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา: ฯ อนาสวํ อพฺยากตํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ อนาสโว อพฺยากโต ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา: อนาสวํ อพฺยากตํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ สาสโว อพฺยากโต ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา: อนาสวํ อพฺยากตํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ สาสโว อพฺยากโต จ อนาสโว อพฺยากโต จ ธมฺมา อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา: ฯ สาสวํ อพฺยากตญฺจ อนาสวํ อพฺยากตญฺจ ธมฺมํ ปฏิจฺจ สาสโว อพฺยากโต ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา: ฯ
ปฏิจจวาร
อัพยากตธรรมที่เป็นสาสวธรรม อาศัยอัพยากตธรรมที่เป็นสาสวธรรมเกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
อัพยากตธรรมที่เป็นอนาสวธรรม อาศัยอัพยากตธรรมที่เป็นอนาสวธรรม เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย
อัพยากตธรรมที่เป็นสาสวธรรม อาศัยอัพยากตธรรมที่เป็นอนาสวธรรม เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย
อัพยากตธรรมที่เป็นสาสวธรรม และอัพยากตธรรมที่เป็นอนาสวธรรม อาศัยอัพยากต-ธรรมที่เป็นอนาสวธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
อัพยากตธรรมที่เป็นสาสวธรรม อาศัยอัพยากตธรรมที่เป็นสาสวธรรม และอัพยากต-ธรรมที่เป็นอนาสวธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
เหตุยา ปญฺจ อารมฺมเณ เทฺว อธิปติยา ปญฺจ วิปาเก ปญฺจ อวิคเต ปญฺจ ฯ
ในเหตุปัจจัย มีวาระ ๕
ในอารัมมณปัจจัย มี " ๒
ในอธิปติปัจจัย มี " ๕
ในวิปากปัจจัย มี " ๕
ในอวิคตปัจจัย มี " ๕
นเหตุยา เอกํ นอารมฺมเณ ตีณิ นอธิปติยา เทฺว ฯ
สหชาตวาโรปิ ฯเปฯ สมฺปยุตฺตวาโรปิ สพฺพตฺถ วิตฺถาเรตพฺพา ฯ
ในปัจจัยที่ไม่ใช่เหตุปัจจัย มีวาระ ๑
ในปัจจัยที่ไม่ใช่อารัมมณปัจจัย มี " ๓
ในปัจจัยที่ไม่ใช่อธิปติปัจจัย มี " ๒
สหชาตวารก็ดี ฯลฯ สัมปยุตตวารก็ดี พึงให้พิสดารทุกปัจจัย
ปญฺหาวาโร
สาสโว อพฺยากโต ธมฺโม สาสวสฺส อพฺยากตสฺส ธมฺมสฺส เหตุปจฺจเยน ปจฺจโย: ฯ อนาสโว อพฺยากโต ธมฺโม อนาสวสฺส อพฺยากตสฺส ธมฺมสฺส เหตุปจฺจเยน ปจฺจโย: ฯ
ปัญหาวาร
อัพยากตธรรมที่เป็นสาสวธรรม เป็นปัจจัยแก่อัพยากตธรรมที่เป็นสาสวธรรมโดยเหตุปัจจัย
อัพยากตธรรมที่เป็นอนาสวธรรม เป็นปัจจัยแก่อัพยากตธรรมที่เป็นอนาสวธรรมโดยเหตุปัจจัย
เหตุยา จตฺตาริ อารมฺมเณ ตีณิ อวิคเต สตฺต ฯ
ยถา กุสลตฺติเก ปญฺหาวารสฺส อนุโลมมฺปิ ปจฺจนียมฺปิ
อนุโลมปจฺจนียมฺปิ ปจฺจนียานุโลมมฺปิ คณิตํ เอวํ คเณตพฺพํ ฯ
สาสวทุกกุสลตฺติกํ นิฏฺฐิตํ ฯ
ในเหตุปัจจัย มีวาระ ๔
ในอารัมมณปัจจัย มี " ๓
ในอวิคตปัจจัย มี " ๗
อนุโลมก็ดี ปัจจนียะก็ดี อนุโลมปัจจนียะก็ดี ปัจจนียานุโลมก็ดี แห่งปัญหาวาร ในกุสลัตติกะ ท่านนับไว้อย่างไร พึงนับอย่างนั้น
สาสวทุกกุสลัตติกะ จบ
จบ สาสวทุกกุสลัตติกะ