พระอภิธรรมปิฎก · ปัฏฐาน
เหตุเหตุสัมปยุตตทุกเหตุทุกะ เล่ม ๔๔
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๒๙–๑๓๐ (ฉบับหลวง)มี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
เหตุเหตุสมฺปยุตฺตทุกเหตุทุกํ
เหตุเหตุสัมปยุตตทุกเหตุทุกะ
พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๕ เหตุเหตุสัมปยุตตทุกเหตุทุกะ (ฉบับหลวง เล่ม ๔๔ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๔๔ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๙๐ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๔๔)
เหตุญฺเจวเหตุสมฺปยุตฺตญฺจ เหตุํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ เหตุเจวเหตุ- สมฺปยุตฺโตจ เหตุ ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา: เอกํ ฯ
เหตุธรรมที่เป็นทั้งเหตุและเหตุสัมปยุตตธรรม อาศัยเหตุธรรมที่เป็นทั้งเหตุและเหตุสัมปยุตตธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๑ นัย
เหตุสมฺปยุตฺตญฺเจวนจเหตุํ นเหตุํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ เหตุสมฺปยุตฺโตเจวนจเหตุ นจเหตุ ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา: ฯ
เหตุเหตุสมฺปยุตฺตทุกเหตุทุกํ นิฏฺฐิตํ ฯ
นเหตุธรรม ที่เป็นเหตุสัมปยุตตะแต่ไม่ใช่เหตุธรรม อาศัยนเหตุธรรมที่เป็นเหตุสัมปยุตตะแต่ไม่ใช่เหตุธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
เหตุเหตุสัมปยุตตทุกเหตุทุกะ จบ
จบ เหตุเหตุสัมปยุตตทุกเหตุทุกะ