พระอภิธรรมปิฎก · ปัฏฐาน
กุสลัตติกอุปปันนัตติกะ เล่ม ๔๔
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๑๗ (ฉบับหลวง)มี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
กุสลตฺติกอุปฺปนฺนตฺติกํ
กุสลัตติกอุปปันนัตติกะ
พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๕ กุสลัตติกอุปปันนัตติกะ (ฉบับหลวง เล่ม ๔๔ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๔๔ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๙๐ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๔๔)
บาลี (สยามรัฐ)
กุสโล อุปฺปนฺโน ธมฺโม กุสลสฺส อุปฺปนฺนสฺส ธมฺมสฺส เหตุปจฺจเยน ปจฺจโย: สตฺต ฯ
กุสลตฺติกอุปฺปนฺนตฺติกํ นิฏฺฐิตํ ฯ
ฉบับหลวง
อุปปันนธรรมที่เป็นกุศล เป็นปัจจัยแก่อุปปันนธรรมที่เป็นกุศล โดยเหตุปัจจัย มี ๗ นัย
กุสลัตติกอุปปันนัตติกะ จบ
จบ กุสลัตติกอุปปันนัตติกะ