พระอภิธรรมปิฎก · ปัฏฐาน
กุสลัตติกอตีตัตติกะ เล่ม ๔๔
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๑๘ (ฉบับหลวง)มี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๕ กุสลัตติกอตีตัตติกะ (ฉบับหลวง เล่ม ๔๔ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๔๔ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๙๐ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๔๔)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๔๔ หน้า ๗๙๒–๗๙๒
๑. กุสลติกะ ๑๗. อตีตติกะ
๗. ปัญหาวาร ปัจจยจตุกกะ
[๗๑] สภาวธรรมที่เป็นกุศล ซึ่งเป็นปัจจุบัน เป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เป็นกุศล ซึ่งเป็นปัจจุบัน โดยเหตุปัจจัย (ย่อ)
ในเหตุปัจจัย มี ๗ วาร (ย่อ)
จบ กุสลติกอตีตติกะ
๑. กุสลติกะ ๑๘. อตีตารัมมณติกะ
๑-๗. ปฏิจจาทิวาร ปัจจยจตุกกะ
[๗๒] อาศัยสภาวธรรมที่เป็นกุศล ซึ่งมีอดีตเป็นอารมณ์ สภาวธรรม ที่เป็นกุศล ซึ่งมีอดีตเป็นอารมณ์ เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย (๑)อาศัยสภาวธรรมที่เป็นอกุศล ซึ่งมีอดีตเป็นอารมณ์ สภาวธรรมที่เป็นอกุศล ซึ่งมีอดีตเป็นอารมณ์ เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย (๑)อาศัยสภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤต ซึ่งมีอดีตเป็นอารมณ์ สภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤต ซึ่งมีอดีตเป็นอารมณ์ เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย (๑) (ย่อ)
ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร
ในอวิคตปัจจัย ” ๓ ” (ย่อ)
(สหชาตวารก็ดี ... สัมปยุตตวารก็ดี เหมือนกับปฏิจจวาร)
[๗๓] สภาวธรรมที่เป็นกุศลซึ่งมีอดีตเป็นอารมณ์ เป็นปัจจัยแก่ สภาวธรรมที่เป็นกุศล ซึ่งมีอดีตเป็นอารมณ์ โดยเหตุปัจจัย (๑)สภาวธรรมที่เป็นอกุศล ซึ่งมีอดีตเป็นอารมณ์ เป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เป็นอกุศล ซึ่งมีอดีตเป็นอารมณ์ โดยเหตุปัจจัย (๑)
จบ กุสลัตติกอตีตัตติกะ