พระอภิธรรมปิฎก · ปัฏฐาน
อุปาทินนัตติกกุสลัตติกะ เล่ม ๔๔
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๖๑–๑๖๔ (ฉบับหลวง)มี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๕ อุปาทินนัตติกกุสลัตติกะ (ฉบับหลวง เล่ม ๔๔ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๔๔ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๙๐ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๔๔)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๔๔ หน้า ๘๐๑–๘๐๓
[๙๒] อาศัยสภาวธรรมที่เป็นวิบาก ซึ่งเป็นอัพยากฤต สภาวธรรมที่ เป็นวิบาก ซึ่งเป็นอัพยากฤต เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๓ วาร
อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นวิบากและที่ไม่เป็นเหตุแห่งวิบาก ซึ่งเป็น อัพยากฤต สภาวธรรมที่ไม่เป็นวิบากและที่ไม่เป็นเหตุแห่งวิบาก ซึ่งเป็นอัพยากฤต เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๓ วารอาศัยสภาวธรรมที่เป็นวิบาก ซึ่งเป็นอัพยากฤต และที่ไม่เป็นวิบาก และที่ไม่เป็นเหตุแห่งวิบาก ซึ่งเป็นอัพยากฤต สภาวธรรมที่เป็นวิบาก ซึ่งเป็นอัพยากฤต เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๓ วาร (ย่อ)
ในเหตุปัจจัย มี ๙ วาร ...
ในอวิคตปัจจัย ” ๙ ”
(ย่อ พึงให้พิสดารทุก ๆ ปัจจัย)
จบ วิปากติกกุสลติกะ
๔. อุปาทินนติกะ ๑. กุสลติกะ
๑. ปฏิจจวาร – เหตุปัจจัย
[๙๓] อาศัยสภาวธรรมที่ตัณหาทิฏฐิไม่ยึดครองแต่เป็นอารมณ์ของ อุปาทาน ซึ่งเป็นกุศล สภาวธรรมที่ตัณหาทิฏฐิไม่ยึดครองแต่เป็นอารมณ์ของอุปาทาน ซึ่งเป็นกุศล เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย (๑)อาศัยสภาวธรรมที่ตัณหาทิฏฐิไม่ยึดครองและที่ไม่เป็นอารมณ์ของ อุปาทาน ซึ่งเป็นกุศล สภาวธรรมที่ตัณหาทิฏฐิไม่ยึดครองและที่ไม่เป็น อารมณ์ของอุปาทาน ซึ่งเป็นกุศล เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย (๑) (ย่อ)
ในเหตุปัจจัย มี ๒ วาร
(พึงให้พิสดารทุก ๆ ปัจจัย)
อาศัยสภาวธรรมที่ตัณหาทิฏฐิไม่ยึดครอง แต่เป็นอารมณ์ของอุปาทาน ซึ่งเป็นอกุศล สภาวธรรมที่ตัณหาทิฏฐิไม่ยึดครองแต่เป็นอารมณ์ของอุปาทาน ซึ่งเป็นอกุศล เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
(ในทุก ๆ ปัจจัย มีปัจจัยละ ๑ วาร พึงให้พิสดารทุก ๆ ปัจจัย)
[๙๔] อาศัยสภาวธรรมที่ตัณหาทิฏฐิยึดครองและที่เป็นอารมณ์ของ อุปาทาน ซึ่งเป็นอัพยากฤต สภาวธรรมที่ตัณหาทิฏฐิยึดครองและที่เป็นอารมณ์ของอุปาทาน ซึ่งเป็นอัพยากฤต เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๓ วารอาศัยสภาวธรรมที่ตัณหาทิฏฐิไม่ยึดครอง แต่เป็นอารมณ์ของอุปาทาน ซึ่งเป็นอัพยากฤต สภาวธรรมที่ตัณหาทิฏฐิไม่ยึดครองแต่เป็นอารมณ์ของอุปาทาน ซึ่งเป็นอัพยากฤต เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๓ วาร
อาศัยสภาวธรรมที่ตัณหาทิฏฐิไม่ยึดครองและที่ไม่เป็นอารมณ์ของ อุปาทาน ซึ่งเป็นอัพยากฤต สภาวธรรมที่ตัณหาทิฏฐิไม่ยึดครองและที่ไม่ เป็นอารมณ์ของอุปาทาน ซึ่งเป็นอัพยากฤต เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย (๑)อาศัยสภาวธรรมที่ตัณหาทิฏฐิไม่ยึดครอง แต่เป็นอารมณ์ของอุปาทาน ซึ่งเป็นอัพยากฤต และที่ตัณหาทิฏฐิไม่ยึดครองและที่ไม่เป็นอารมณ์ของอุปาทาน ซึ่งเป็นอัพยากฤต สภาวธรรมที่ตัณหาทิฏฐิไม่ยึดครองแต่เป็นอารมณ์ของอุปาทาน ซึ่งเป็นอัพยากฤต เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย (๑)อาศัยสภาวธรรมที่ตัณหาทิฏฐิยึดครอง และที่เป็นอารมณ์ของอุปาทาน ซึ่งเป็นอัพยากฤต และที่ตัณหาทิฎฐิไม่ยึดครองแต่เป็นอารมณ์ของอุปาทาน ซึ่งเป็นอัพยากฤต สภาวธรรมที่ตัณหาทิฏฐิไม่ยึดครองแต่เป็นอารมณ์ของอุปาทาน ซึ่งเป็นอัพยากฤต เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย (๑) (ย่อ)
ในเหตุปัจจัย มี ๙ วาร
(พึงให้พิสดารทุก ๆ ปัจจัย)
จบ อุปาทินนติกกุสลติกะ
๕. สังกิลิฏฐติกะ ๑. กุสลติกะ
๑. ปฏิจจวาร - เหตุปัจจัย
[๙๕] อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เศร้าหมองแต่เป็นอารมณ์ของสังกิเลส ซึ่งเป็นกุศล สภาวธรรมที่ไม่เศร้าหมองแต่เป็นอารมณ์ของสังกิเลส ซึ่งเป็นกุศล เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัยอาศัยสภาวธรรมที่ไม่เศร้าหมองและที่ไม่เป็นอารมณ์ของสังกิเลส ซึ่งเป็นกุศล สภาวธรรมที่ไม่เศร้าหมองและที่ไม่เป็นอารมณ์ของสังกิเลส ซึ่งเป็นกุศล เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย(ในทุก ๆ ปัจจัย มีปัจจัยละ ๒ วาร)
อาศัยสภาวธรรมที่เศร้าหมองและที่เป็นอารมณ์ของสังกิเลส ซึ่งเป็นอกุศล สภาวธรรมที่เศร้าหมองและที่เป็นอารมณ์ของสังกิเลส ซึ่งเป็นอกุศล เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย(ในทุก ๆ ปัจจัย มีปัจจัยละ ๑ วาร)
อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เศร้าหมองแต่เป็นอารมณ์ของสังกิเลส ซึ่งเป็น อัพยากฤต สภาวธรรมที่ไม่เศร้าหมองแต่เป็นอารมณ์ของสังกิเลส ซึ่งเป็นอัพยากฤต เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๕ วาร (ย่อ)
ในเหตุปัจจัย มี ๕ วาร
จบ สังกิลิฏฐติกกุสลติกะ
จบ อุปาทินนัตติกกุสลัตติกะ