พระอภิธรรมปิฎก · ปัฏฐาน
สังกิลิฏฐัตติกกุสลัตติกะ เล่ม ๔๔
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๖๕–๑๖๗ (ฉบับหลวง)มี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๕ สังกิลิฏฐัตติกกุสลัตติกะ (ฉบับหลวง เล่ม ๔๔ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๔๔ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๙๐ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๔๔)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๔๔ หน้า ๘๐๓–๘๐๔
๕. สังกิลิฏฐติกะ ๑. กุสลติกะ
๑. ปฏิจจวาร - เหตุปัจจัย
[๙๕] อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เศร้าหมองแต่เป็นอารมณ์ของสังกิเลส ซึ่งเป็นกุศล สภาวธรรมที่ไม่เศร้าหมองแต่เป็นอารมณ์ของสังกิเลส ซึ่งเป็นกุศล เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัยอาศัยสภาวธรรมที่ไม่เศร้าหมองและที่ไม่เป็นอารมณ์ของสังกิเลส ซึ่งเป็นกุศล สภาวธรรมที่ไม่เศร้าหมองและที่ไม่เป็นอารมณ์ของสังกิเลส ซึ่งเป็นกุศล เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย(ในทุก ๆ ปัจจัย มีปัจจัยละ ๒ วาร)
อาศัยสภาวธรรมที่เศร้าหมองและที่เป็นอารมณ์ของสังกิเลส ซึ่งเป็นอกุศล สภาวธรรมที่เศร้าหมองและที่เป็นอารมณ์ของสังกิเลส ซึ่งเป็นอกุศล เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย(ในทุก ๆ ปัจจัย มีปัจจัยละ ๑ วาร)
อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เศร้าหมองแต่เป็นอารมณ์ของสังกิเลส ซึ่งเป็น อัพยากฤต สภาวธรรมที่ไม่เศร้าหมองแต่เป็นอารมณ์ของสังกิเลส ซึ่งเป็นอัพยากฤต เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๕ วาร (ย่อ)
ในเหตุปัจจัย มี ๕ วาร
จบ สังกิลิฏฐติกกุสลติกะ
๖. วิตักกติกะ ๑. กุสลติกะ
๑. ปฏิจจวาร - เหตุปัจจัย
[๙๖] อาศัยสภาวธรรมที่มีวิตกมีวิจาร ซึ่งเป็นกุศล สภาวธรรมที่มี วิตกมีวิจาร ซึ่งเป็นกุศล เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๓ วารอาศัยสภาวธรรมที่ไม่มีวิตกแต่มีเพียงวิจาร ซึ่งเป็นกุศล สภาวธรรม ที่ไม่มีวิตกแต่มีเพียงวิจาร ซึ่งเป็นกุศล เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๔ วารอาศัยสภาวธรรมที่ไม่มีวิตกไม่มีวิจาร ซึ่งเป็นกุศล สภาวธรรมที่ไม่มี วิตกไม่มีวิจาร ซึ่งเป็นกุศล เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย (๑)อาศัยสภาวธรรมที่ไม่มีวิตกไม่มีวิจาร ซึ่งเป็นกุศล สภาวธรรมที่ไม่มี วิตกแต่มีเพียงวิจาร ซึ่งเป็นกุศล เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย (๑)อาศัยสภาวธรรมที่ไม่มีวิตกแต่มีเพียงวิจาร ซึ่งเป็นกุศล และที่ไม่มี วิตกไม่มีวิจาร ซึ่งเป็นกุศล ...
อาศัยสภาวธรรมที่มีวิตกมีวิจาร ซึ่งเป็นกุศล และที่ไม่มีวิตกแต่มีเพียงวิจาร ซึ่งเป็นกุศล สภาวธรรมที่มีวิตกมีวิจาร ซึ่งเป็นกุศล เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย (๑)
ในเหตุปัจจัย มี ๑๑ วาร
[๙๗] อาศัยสภาวธรรมที่มีวิตกมีวิจาร ซึ่งเป็นอกุศล สภาวธรรมที่มี วิตกมีวิจาร ซึ่งเป็นอกุศล เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๓ วารอาศัยสภาวธรรมที่ไม่มีวิตกแต่มีเพียงวิจาร ซึ่งเป็นอกุศล สภาวธรรมที่มีวิตกมีวิจาร ซึ่งเป็นอกุศล เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย (๑)อาศัยสภาวธรรมที่มีวิตกมีวิจาร ซึ่งเป็นอกุศล และที่ไม่มีวิตกแต่มี เพียงวิจาร ซึ่งเป็นอกุศล สภาวธรรมที่มีวิตกมีวิจาร ซึ่งเป็นอกุศล เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย (๑)
จบ สังกิลิฏฐัตติกกุสลัตติกะ