อตีตารัมมณัตติกกุสลัตติกะ เล่ม ๔๔

สภาวธรรมที่เป็นปัจจุบัน ซึ่งเป็นอกุศล เป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่ เป็นปัจจุบัน ซึ่งเป็นอกุศล โดยเหตุปัจจัย(ในทุก ๆ ปัจจัย มีปัจจัยละ ๑ วาร พึงให้พิสดารทุก ๆ ปัจจัย)

สภาวธรรมที่เป็นปัจจุบัน ซึ่งเป็นอัพยากฤต เป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เป็นปัจจุบัน ซึ่งเป็นอัพยากฤต โดยเหตุปัจจัย มี ๑ วาร

ในเหตุปัจจัย มี ๑ วาร

(พึงให้พิสดารทุก ๆ ปัจจัย)

จบ อตีตติกกุสลติกะ

๑๙. อตีตารัมมณติกะ ๑. กุสลติกะ

๑. ปฏิจจวาร - เหตุปัจจัย

[๑๒๔] อาศัยสภาวธรรมที่มีอดีตเป็นอารมณ์ ซึ่งเป็นกุศล สภาวธรรมที่มีอดีตเป็นอารมณ์ ซึ่งเป็นกุศล เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย (๑)อาศัยสภาวธรรมที่มีอนาคตเป็นอารมณ์ ซึ่งเป็นกุศล สภาวธรรมที่มีอนาคตเป็นอารมณ์ ซึ่งเป็นกุศล เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย (๑)อาศัยสภาวธรรมที่มีปัจจุบันเป็นอารมณ์ ซึ่งเป็นกุศล สภาวธรรมที่มี ปัจจุบันเป็นอารมณ์ ซึ่งเป็นกุศล เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย (๑)(ในทุก ๆ ปัจจัย มีปัจจัยละ ๓ วาร พึงให้พิสดารทุก ๆ ปัจจัย)

[๑๒๕] อาศัยสภาวธรรมที่มีอดีตเป็นอารมณ์ ซึ่งเป็นอกุศล สภาวธรรมที่มีอดีตเป็นอารมณ์ ซึ่งเป็นอกุศล เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย (๑)อาศัยสภาวธรรมที่มีอนาคตเป็นอารมณ์ ซึ่งเป็นอกุศล สภาวธรรมที่ มีอนาคตเป็นอารมณ์ ซึ่งเป็นอกุศล เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย (๑)

อาศัยสภาวธรรมที่มีปัจจุบันเป็นอารมณ์ ซึ่งเป็นอกุศล สภาวธรรมที่ มีปัจจุบันเป็นอารมณ์ ซึ่งเป็นอกุศล เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย (๑)(ในทุก ๆ ปัจจัย มีปัจจัยละ ๓ วาร พึงให้พิสดารทุก ๆ ปัจจัย)

[๑๒๖] อาศัยสภาวธรรมที่มีอดีตเป็นอารมณ์ ซึ่งเป็นอัพยากฤต สภาวธรรมที่มีอดีตเป็นอารมณ์ ซึ่งเป็นอัพยากฤต เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย (๑)อาศัยสภาวธรรมที่มีอนาคตเป็นอารมณ์ ซึ่งเป็นอัพยากฤต สภาวธรรมที่มีอนาคตเป็นอารมณ์ ซึ่งเป็นอัพยากฤต เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย (๑)อาศัยสภาวธรรมที่มีปัจจุบันเป็นอารมณ์ ซึ่งเป็นอัพยากฤต สภาวธรรมที่มีปัจจุบันเป็นอารมณ์ ซึ่งเป็นอัพยากฤต เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย (๑)(ในทุก ๆ ปัจจัย มีปัจจัยละ ๓ วาร พึงให้พิสดารทุก ๆ ปัจจัย)

จบ อตีตารัมมณติกกุสลติกะ

๒๐. อัชฌัตตติกะ ๑. กุสลติกะ

๑. ปฏิจจวาร - เหตุปัจจัย

[๑๒๗] อาศัยสภาวธรรมที่เป็นภายใน ซึ่งเป็นกุศล สภาวธรรมที่ เป็นภายใน ซึ่งเป็นกุศล เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย (๑)อาศัยสภาวธรรมที่เป็นภายนอก ซึ่งเป็นกุศล สภาวธรรมที่เป็นภายนอก ซึ่งเป็นกุศล เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย (๑)(ในทุก ๆ ปัจจัย มีปัจจัยละ ๒ วาร พึงให้พิสดารทุก ๆ ปัจจัย)

[๑๒๘] อาศัยสภาวธรรมที่เป็นภายใน ซึ่งเป็นอกุศล สภาวธรรมที่ เป็นภายใน ซึ่งเป็นอกุศล เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย (๑)