arnon.worldเข้าสู่ระบบ

พระอภิธรรมปิฎก · ปัฏฐาน

อตีตัตติกสรณทุกะ เล่ม ๔๔

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๙๔๐–๙๔๓ (ฉบับหลวง)มี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๕ อตีตัตติกสรณทุกะ (ฉบับหลวง เล่ม ๔๔ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๔๔ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๙๐ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๔๔)

ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๔๔ หน้า ๗๖๐–๗๖๐

หน้า ๗๖๐

๑๘. อตีตติกะ ๑๐๐. สรณทุกะ

๗. ปัญหาวาร - เหตุปัจจัย

[๑๒๒] สภาวธรรมที่เป็นปัจจุบัน ซึ่งเป็นสรณะ เป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เป็นปัจจุบัน ซึ่งเป็นสรณะ โดยเหตุปัจจัย (ย่อ)

ในเหตุปัจจัย มี ๑ วาร

ในอารัมมณปัจจัย ” ๒ ”

ในอธิปติปัจจัย ” ๓ ” ...

ในอุปนิสสยปัจจัย ” ๓ ” ...

ในอวิคตปัจจัย ” ๑ ” (ย่อ)

[๑๒๓] สภาวธรรมที่เป็นปัจจุบัน ซึ่งเป็นอรณะ เป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เป็นปัจจุบัน ซึ่งเป็นอรณะ โดยเหตุปัจจัย (ย่อ)

ในเหตุปัจจัย มี ๑ วาร

ในอารัมมณปัจจัย ” ๓ ” ...

ในอวิคตปัจจัย ” ๑ ” (ย่อ)

(พึงให้พิสดารเหมือนปัญหาวารในกุสลติกะ)

จบ อตีตติกสรณทุกะ

๑๙. อตีตารัมมณติกะ ๑๐๐. สรณทุกะ

๑-๗. ปฎิจจาทิวาร - เหตุปัจจัยและอารัมมณปัจจัย

[๑๒๔] อาศัยสภาวธรรมที่มีอดีตเป็นอารมณ์ ซึ่งเป็นสรณะ สภาวธรรมที่มีอดีตเป็นอารมณ์ ซึ่งเป็นสรณะ เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย (๑)อาศัยสภาวธรรมที่มีอนาคตเป็นอารมณ์ ซึ่งเป็นสรณะ สภาวธรรมที่ มีอนาคตเป็นอารมณ์ ซึ่งเป็นสรณะ เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย (๑)

จบ อตีตัตติกสรณทุกะ