พระอภิธรรมปิฎก · ปัฏฐาน
อตีตัตติกสรณทุกะ เล่ม ๔๔
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๙๔๐–๙๔๓ (ฉบับหลวง)มี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๕ อตีตัตติกสรณทุกะ (ฉบับหลวง เล่ม ๔๔ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๔๔ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๙๐ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๔๔)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๔๔ หน้า ๗๖๐–๗๖๐
๑๘. อตีตติกะ ๑๐๐. สรณทุกะ
๗. ปัญหาวาร - เหตุปัจจัย
[๑๒๒] สภาวธรรมที่เป็นปัจจุบัน ซึ่งเป็นสรณะ เป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เป็นปัจจุบัน ซึ่งเป็นสรณะ โดยเหตุปัจจัย (ย่อ)
ในเหตุปัจจัย มี ๑ วาร
ในอารัมมณปัจจัย ” ๒ ”
ในอธิปติปัจจัย ” ๓ ” ...
ในอุปนิสสยปัจจัย ” ๓ ” ...
ในอวิคตปัจจัย ” ๑ ” (ย่อ)
[๑๒๓] สภาวธรรมที่เป็นปัจจุบัน ซึ่งเป็นอรณะ เป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เป็นปัจจุบัน ซึ่งเป็นอรณะ โดยเหตุปัจจัย (ย่อ)
ในเหตุปัจจัย มี ๑ วาร
ในอารัมมณปัจจัย ” ๓ ” ...
ในอวิคตปัจจัย ” ๑ ” (ย่อ)
(พึงให้พิสดารเหมือนปัญหาวารในกุสลติกะ)
จบ อตีตติกสรณทุกะ
๑๙. อตีตารัมมณติกะ ๑๐๐. สรณทุกะ
๑-๗. ปฎิจจาทิวาร - เหตุปัจจัยและอารัมมณปัจจัย
[๑๒๔] อาศัยสภาวธรรมที่มีอดีตเป็นอารมณ์ ซึ่งเป็นสรณะ สภาวธรรมที่มีอดีตเป็นอารมณ์ ซึ่งเป็นสรณะ เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย (๑)อาศัยสภาวธรรมที่มีอนาคตเป็นอารมณ์ ซึ่งเป็นสรณะ สภาวธรรมที่ มีอนาคตเป็นอารมณ์ ซึ่งเป็นสรณะ เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย (๑)
จบ อตีตัตติกสรณทุกะ