พระอภิธรรมปิฎก · ปัฏฐาน
อตีตัตติกสรณทุกะ เล่ม ๔๔
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๙๔๐–๙๔๓ (ฉบับหลวง)มี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๕ อตีตัตติกสรณทุกะ (ฉบับหลวง เล่ม ๔๔ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๔๔ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๙๐ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๔๔)
ฉบับมหามกุฏฯ พิมพ์อรรถกถาไว้ในเล่มเดียวกับพระไตรปิฎก ข้อความในหน้านี้จึงมีอรรถกถาปนอยู่
ไทย (มหามกุฏฯ) เล่ม ๙๐ หน้า ๑๐๙๔–๑๐๙๖
อตีตติกสรณทุกะ
(๑๘. อตีตติกะ ๑๐๐. สรณทุกะ)
สรณบทปัญหาวาระ
อนุโลมนัย
๑. เหตุปัจจัย
[๙๔๐] ๑. สรณธรรมที่เป็นปัจจุปปันนธรรม เป็นปัจจัยแก่
สรณธรรมที่เป็นปัจจุปปันนธรรม ด้วยอำนาจของเหตุปัจจัย
ฯลฯ
การนับจำนวนวาระในอนุโลม
[๙๔๑] ในเหตุปัจจัย มี ๑ วาระ ในอารัมมณปัจจัย มี ๓ วาระ
ฯลฯ ในอวิคตปัจจัย มี ๑ วาระ.
อรณบทปัญหาวาระ
อนุโลมนัย
๑. เหตุปัจจัย
[๙๔๒] ๑. อรณธรรมที่เป็นปัจจุปปันนธรรม เป็นปัจจัยแก่
อรณธรรมที่เป็นปัจจุปปันนธรรม ด้วยอำนาจของเหตุปัจจัย
การนับจำนวนวาระในอนุโลม
[๙๔๓] ในเหตุปัจจัย มี ๑ วาระ ในอารัมมณปัจจัย มี ๓ วาระ
ฯลฯ ในอวิคตปัจจัย มี ๑ วาระ.
แม้ปัญหาวาระในกุสลติกะฉันใด พึงให้พิสดารฉันนั้น.
อตีตติกสรณทุกะ จบ
อตีตารัมมณติกสรณทุกะ
(๑๙. อตีตารัมมณติกะ ๑๐๐. สรณทุกะ)
สรณบทปฏิจจวาระ
อนุโลมนัย
๑. เหตุปัจจัย
[๙๔๔] ๑. สรณธรรมที่เป็นอตีตารัมมณธรรม อาศัยสรณ-
ธรรมที่เป็นอตีตารัมมณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
๒. สรณธรรมที่เป็นอนาคตารัมมณธรรม อาศัยสรณ-ธรรมที่เป็นอนาคตารัมมณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
๓. สรณธรรมที่เป็นปัจจุปปันนารัมมณธรรม อาศัย
สรณธรรมที่เป็นปัจจุปปันนารัมมณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
การนับจำนวนวาระในอนุโลม
[๙๔๕] ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาระ ฯลฯ ในอวิคตปัจจัย มี ๓ วาระ.
สหชาตวาระก็ดี ฯลฯ ปัญหาวาระก็ดี พึงให้พิสดารทุกปัจจัย
จบ อตีตัตติกสรณทุกะ