พระอภิธรรมปิฎก · ปัฏฐาน
กุสลัตติกอุปปันนัตติกะ เล่ม ๔๔
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๑๗ (ฉบับหลวง)มี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๕ กุสลัตติกอุปปันนัตติกะ (ฉบับหลวง เล่ม ๔๔ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๔๔ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๙๐ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๔๔)
ฉบับมหามกุฏฯ พิมพ์อรรถกถาไว้ในเล่มเดียวกับพระไตรปิฎก ข้อความในหน้านี้จึงมีอรรถกถาปนอยู่
ไทย (มหามกุฏฯ) เล่ม ๙๐ หน้า ๑๑๕๓–๑๑๕๓
กุสลติกอุปปันนติกะ
(๑. กุสลติกะ ๑๖. อุปปันนติกะ)
อุปปันนบทปัญหาวาระ
อนุโลมนัย
๑. เหตุปัจจัย
[๑๑๗] ๑. อุปปันนธรรมที่เป็นกุศล เป็นปัจจัยแก่อุปปันน-ธรรมที่เป็นกุศล ด้วยอำนาจของเหตุปัจจัย มี ๗ วาระ.
ฯลฯ
กุสลติกอุปปันนติกะ จบ
กุสลติกอตีตติกะ
(๑. กุสลติกะ ๑๗. อตีตติกะ)
อตีตบทปัญหาวาระ
อนุโลมนัย
๑. เหตุปัจจัย
[๑๑๘] ๑. ปัจจุปปันนธรรมที่เป็นกุศล เป็นปัจจัยแก่ปัจจุป-
ปันนธรรมที่เป็นกุศล ด้วยอำนาจของเหตุปัจจัย มี ๗ วาระ.
กุสลติกอตีตติกะ จบ
จบ กุสลัตติกอุปปันนัตติกะ