๔. มาคธสูตร

ท้าววัตรภู ในที่นี้หมายถึงท้าวสักกะ (สํ.ส.อ. ๑/๘๔/๑๐๐) ดูเทียบคาถาข้อ ๒๖ หน้า ๓๐ ในเล่มนี้ ดูเทียบคาถาข้อ ๒๖ หน้า ๓๐ ในเล่มนี้

เอกมนฺตํ ฐิโต โข มาคโธ เทวปุตฺโต ภควนฺตํ คาถาย อชฺฌภาสิ กติ โลกสฺมิ ปชฺโชตา เยหิ โลโก ปกาสติ ภควนฺตํ ปุฏฺฐุมาคมฺม กถํ ชาเนมุ ตํ มยนฺติ ฯ

มาคธเทวบุตร ยืนอยู่ ณ ที่ควรส่วนข้างหนึ่งแล้วได้กราบทูล พระผู้มีพระภาคด้วยคาถาว่า แสงสว่างในโลก มีกี่อย่าง ข้าพระองค์มาเพื่อทูลถามพระ ผู้มีพระภาคแล้ว ไฉนจะพึงทราบข้อนั้นได้ ฯ

จตฺตาโร โลเก ปชฺโชตา ปญฺจเมตฺถ น วิชฺชติ ทิวา ตปติ อาทิจฺโจ รตฺติมาภาติ จนฺทิมา อถ อคฺคิ ทิวารตฺตึ ตตฺถ ตตฺถ ปกาสติ สมฺพุทฺโธ ตปตํ เสฏฺโฐ เอสา อาภา อนุตฺตราติ ฯ

พระผู้มีพระภาคตรัสตอบว่า แสงสว่างในโลกมี ๔ อย่าง อย่างที่ ๕ ไม่มีในโลกนี้ พระอาทิตย์ส่องสว่างในกลางวัน พระจันทร์ส่องสว่างใน กลางคืน ส่วนไฟส่องสว่างในที่นั้นๆ ทั้งกลางวันและ กลางคืน พระสัมพุทธเจ้าประเสริฐสุดกว่าแสงสว่างทั้งหลาย แสงสว่างนี้เป็นยอดเยี่ยม ฯ