arnon.worldเข้าสู่ระบบ

พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย เทวตาสังยุต · อันธวรรค

๕. พันธนสูตร เล่ม ๑๕

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๘๖–๑๘๗ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๕/๑๐ ในอันธวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

ปญฺจมํ พนฺธนสุตฺตํ

พันธนสูตรที่ ๕

พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย สคาถวรรค เทวตาสังยุต อันธวรรค พันธนสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๑๕ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๑๕ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๒๔ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๑๕)

บาลี (สยามรัฐ)

กึสุ สมฺพนฺธโน โลโก กึสุ ตสฺส วิจารณํ

กิสฺสสฺส วิปฺปหาเนน สพฺพํ ฉินฺทติ พนฺธนนฺติ ฯ

ฉบับหลวง

เทวดาทูลถามว่า

โลกมีอะไรหนอเป็นเครื่องผูกไว้ อะไรหนอเป็นเครื่องเที่ยวไปของโลกนั้น เพราะละเสียได้ซึ่งอะไร จึงตัดเครื่องผูกได้หมด ฯ

บาลี (สยามรัฐ)

นนฺทิสมฺพนฺธโน โลโก วิตกฺกสฺส วิจารณํ

ตณฺหาย วิปฺปหาเนน สพฺพํ ฉินฺทติ พนฺธนนฺติ ฯ

ฉบับหลวง

พระผู้มีพระภาคตรัสตอบว่า

โลกมีความเพลิดเพลินเป็นเครื่องผูกไว้ วิตกเป็นเครื่องเที่ยวไปของโลกนั้น เพราะละตัณหาเสียได้ขาด จึงตัดเครื่องผูกได้หมด ฯ

จบ ๕. พันธนสูตร