๓. มิตตสูตร เล่ม ๑๕

กึสุ ปสวโต ๑ มิตฺตํ กึสุ มิตฺตํ สเก ฆเร

กึ มิตฺตํ อตฺถชาตสฺส กึ มิตฺตํ สมฺปรายิกนฺติ ฯ

เทวดาทูลถามว่า

อะไรหนอเป็นมิตรของคนเดินทาง อะไรหนอเป็นมิตรในเรือนของตนอะไรเป็นมิตรของคนมีธุระเกิดขึ้น อะไรหนอเป็นมิตรติดตามไปถึงภพหน้า ฯ

สตฺโถ ปสวโต ๒ มิตฺตํ มาตา มิตฺตํ สเก ฆเร

สหาโย อตฺถชาตสฺส โหติ มิตฺตํ ปุนปฺปุนํ

สยํ กตานิ ปุญฺญานิ ตํ มิตฺตํ สมฺปรายิกนฺติ ฯ

๑ สี. ม. ปวสโต ฯ ยุ. ปถวโต ฯ ๒ สี. ปญฺจสโต ฯ

พระผู้มีพระภาคตรัสตอบว่า

พวกเกวียน พวกโคต่างเป็นมิตรของคนเดินทาง มารดาเป็นมิตรในเรือนของตน สหายเป็นมิตรของคนผู้มีธุระเกิดขึ้นเนืองๆ บุญที่ตนทำเองเป็นมิตรติดตามไปถึงภพหน้า ฯ