๑๐. เอณิชังคสูตร เล่ม ๑๕

เอณิชงฺฆํ กิสํ วีรํ อปฺปาหารํ อโลลุปํ

สีหํเวกจรํ นาคํ กาเมสุ อนเปกฺขินํ

อุปสงฺกมฺม ปุจฺฉาม กถํ ทุกฺขา ปมุจฺจตีติ ฯ

ท. พวกข้าพระองค์เข้ามาเฝ้าแล้ว ขอทูลถามพระองค์ผู้มีความเพียรซูบผอม มีแข้งดังเนื้อทราย มีอาหารน้อย ไม่มีความโลภ เป็นเหมือนราชสีห์และช้างเที่ยวไปผู้เดียว ไม่มีห่วงใยในกามทั้งหลาย บุคคลจะพ้นจากทุกข์ได้อย่างไร ฯ

ปญฺจ กามคุณา โลเก มโนฉฏฺฐา ปเวทิตา

เอตฺถ ฉนฺทํ วิราชิตฺวา เอวํ ทุกฺขา ปมุจฺจตีติ ฯ

สตฺติวคฺโค ตติโย ฯ

ตสฺสุทฺทานํ

สตฺติยา ผุสติ เจว ชฏา มโนนิวารณา

อรหนฺเตน ปชฺโชโต สรา มหทฺธเนน จ

จตุจกฺเกน นวมํ เอณิชงฺเฆน เต ทสาติ ฯ

_______________

สตุลฺลปกายิกวคฺโค จตุตฺโถ

๑ สี. ยุ. นนฺทึ ฯ ๒ อพฺพุฬฺหาติปิ ปาโฐ ฯ

ภ. กามคุณ ๕ มีใจเป็นที่ ๖ บัณฑิตประกาศแล้วในโลก บุคคลเลิก

ความพอใจในนามรูปนี้ได้แล้ว ก็พ้นจากทุกข์ได้อย่างนี้ ฯ

จบสัตติวรรคที่ ๓

_____________________

สูตรที่กล่าวในสัตติวรรคนั้น สัตติสูตร ผุสติสูตร ชฏาสูตร มโนนิวารณสูตรอรหันตสูตร ปัชโชตสูตร สรสูตร มหัทธนสูตร จตุจักกสูตร เป็นที่ ๙ กับเอณิชังคสูตรครบ ๑๐ ฉะนี้แล ฯ