๒. เวณฑุสูตร เล่ม ๑๕

เอกมนฺตํ ฐิโต โข เวณฺฑุ เทวปุตฺโต ภควโต สนฺติเก อิมํ คาถํ อภาสิ

สุขิตา วต เต มนุชา สุคตํ ปยิรุปาสิย

ยุญฺช ๒ โคตมสาสเน อปฺปมตฺตานุสิกฺขเรติ ฯ

๑ โป. ม. ยุ. ชาลํว ฯ ๒ สี. ยชฺช ฯ ม. ยุญฺชํ ฯ

เวณฑุเทวบุตร ยืนอยู่ ณ ที่ควรส่วนข้างหนึ่งแล้ว ได้กล่าว คาถานี้ ในสำนักพระผู้มีพระภาคว่า

ชนเหล่าใด นั่งใกล้พระสุคต ประกอบตนในศาสนาของพระโคดม ไม่ประมาทแล้ว ศึกษาตามอยู่ ชนเหล่านั้นถึงความสุขแล้วหนอ ฯ

เย เม วุตฺเต สตฺถิปเท [เวณฺฑูติ ภควา] อนุสิกฺขนฺติ ฌายิโน

กาเล เต อปฺปมชฺชนฺตา น มจฺจุวสคา ๑ สิยุนฺติ ฯ

พระผู้มีพระภาคตรัสว่า

ชนเหล่าใด เป็นผู้เพ่งพินิจ ศึกษาตามในข้อสั่งสอน อันเรากล่าวไว้แล้ว ชนเหล่านั้น ไม่ประมาทอยู่ในกาล ไม่พึงไปสู่อำนาจแห่งมัจจุ ฯ