arnon.world

พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย เทวตาสังยุต · อันธวรรค

๙. อิจฉาสูตร เล่ม ๑๕

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๙๔–๑๙๕ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๙/๑๐ ในอันธวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

นวมํ อิจฺฉาสุตฺตํ

อิจฉาสูตรที่ ๙

พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย สคาถวรรค เทวตาสังยุต อันธวรรค อิจฉาสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๑๕ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๑๕ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๒๔ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๑๕)

บาลี (สยามรัฐ)

เกนสฺสุ พชฺฌติ โลโก กิสฺส วินยาย มุจฺจติ

กิสฺสสฺส ๑ วิปฺปหาเนน สพฺพํ ฉินฺทติ พนฺธนนฺติ ฯ

ฉบับหลวง

เทวดาทูลถามว่า

โลกอันอะไรผูกไว้ เพราะกำจัดอะไรเสียจึงจะหลุดพ้น เพราะละอะไรได้ขาด จึงตัดเครื่องผูกได้ทุกอย่าง ฯ

บาลี (สยามรัฐ)

อิจฺฉาย พชฺฌติ โลโก อิจฺฉาวินยาย มุจฺจติ

อิจฺฉาย วิปฺปหาเนน สพฺพํ ฉินฺทติ พนฺธนนฺติ ฯ

ฉบับหลวง

พระผู้มีพระภาคตรัสตอบว่า

โลกอันความอยากผูกไว้ เพราะกำจัดความอยากเสียได้จึงหลุดพ้น เพราะละความอยากได้ขาด จึงตัดเครื่องผูกได้ทั้งหมด ฯ

จบ ๙. อิจฉาสูตร