พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย เทวตาสังยุต · ชราวรรค
๑๐. กวิสูตร เล่ม ๑๕
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๗๖–๑๗๗ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๑๐/๑๐ ในชราวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
ทสมํ กวิสุตฺตํ
กวิสูตรที่ ๑๐
พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย สคาถวรรค เทวตาสังยุต ชราวรรค กวิสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๑๕ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๑๕ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๒๔ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๑๕)
กึสุ นิทานํ คาถานํ กึสุ ตาสํ วิยญฺชนํ
กึสุ สนฺนิสฺสิตา คาถา กึสุ คาถานมาสโยติ ฯ
เทวดาทูลถามว่า
อะไรหนอเป็นต้นเหตุของคาถา อะไรหนอเป็นเครื่องปรากฏ(พยัญชนะ)
ของคาถาเหล่านั้น คาถาอาศัยอะไรหนอ อะไรหนอเป็นที่อาศัยของคาถา ฯ
ฉนฺโท นิทานํ คาถานํ อกฺขรา ตาสํ วิยญฺชนํ
นามสนฺนิสิตา คาถา กวิ คาถานมาสโยติ ฯ
ชราวคฺโค ฉฏฺโฐ ฯ
ตสฺสุทฺทานํ
ชรา อชรสา มิตฺตํ วตฺถุ ตีณิ ชนานิ จ
อุปฺปโถ จ ทุติโย จ กวินา ปูริโต วคฺโคติ ฯ
__________
อนฺธวคฺโค สตฺตโม
๑ สี. ม. อกฺขาโต ฯ ๒ โป. ม. ทุติยา ฯ
พระผู้มีพระภาคตรัสตอบว่า
ฉันท์เป็นต้นเหตุของคาถา อักขระเป็นเครื่องปรากฏ (พยัญชนะ) ของคาถา คาถาอาศัยแล้วซึ่งชื่อ กวีเป็นที่อาศัยของคาถา ฯ
จบ ชราวรรค ที่ ๖
______________________
สูตรที่กล่าวในชราวรรคนั้น คือ
ชราสูตร อชรสาสูตร มิตตสูตร วัตถุสูตร ชนสูตร ๓ สูตร อุปปถสูตร ทุติยสูตรกับกวิสูตร เต็มวรรคพอดี ฯ
จบ ๑๐. กวิสูตร