arnon.worldเข้าสู่ระบบ

พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย เทวตาสังยุต · นฬวรรค

๑๐. อรัญญสูตร เล่ม ๑๕

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๒๑–๒๒ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๑๐/๑๐ ในนฬวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

ทสมํ อรญฺญสุตฺตํ

อรัญญสูตรที่ ๑๐

พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย สคาถวรรค เทวตาสังยุต นฬวรรค อรัญญสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๑๕ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๑๕ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๒๔ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๑๕)

บาลี (สยามรัฐ)

เอกมนฺตํ ฐิตา โข สา เทวตา ภควนฺตํ คาถาย อชฺฌภาสิ

อรญฺเญ วิหรนฺตานํ สนฺตานํ พฺรหฺมจารินํ

เอกภตฺตํ ภุญฺชมานานํ เกน วณฺโณ ปสีทตีติ ๑ ฯ

๑ สี. มานิกามสฺส ทโม อิทตฺถิ ฯ ๒ สี. ตรนฺติ ฯ ๓ สี. ปาเรนฺตีติปิ

ปเรสฺสนฺตีติปิ ปาโฐ ฯ ๔ ม. วิปฺปยุตฺโต ฯ

ฉบับหลวง

เทวดานั้น ครั้นยืนอยู่ ณ ที่ควรส่วนข้างหนึ่งแล้วแล ได้ทูลถาม พระผู้มีพระภาคด้วยคาถาว่า

วรรณของภิกษุทั้งหลายผู้อยู่ในป่า ฉันภัตอยู่หนเดียว เป็น สัตบุรุษ

ผู้ประพฤติธรรมอันประเสริฐ ย่อมผ่องใสด้วยเหตุ อะไร ฯ

พระผู้มีพระภาคตรัสตอบว่า

บาลี (สยามรัฐ)

อตีตํ นานุโสจนฺติ นปฺปชปฺปนฺติ นาคตํ ๒

ปจฺจุปฺปนฺเนน ยาเปนฺติ เตน วณฺโณ ปสีทติ

อนาคตปฺปชปฺปาย อตีตสฺสานุโสจนา

เอเตน พาลา สุสฺสนฺติ นโฬว หริโต ลุโตติ ฯ

นฬวคฺโค ปฐโม ฯ

ตสฺสุทฺทานํ

โอฆํ นิโมกฺโข อุปเนยฺยํ อจฺเจนฺติ กติฉินฺทิ จ

ชาครํ อปฺปฏิวิทิตา สุสมฺมุฏฺฐา มานกามินา

อรญฺเญ ทสโม วุตฺโต วคฺโค เตน ปวุจฺจตีติ ฯ

___________________

นนฺทนวคฺโค ทุติโย

๑ ม. ปสีทติ ฯ ๒ สี. นปฺปชปฺปมนาคตํ ฯ

ฉบับหลวง

ภิกษุทั้งหลายไม่เศร้าโศกถึงปัจจัยที่ล่วงแล้ว ไม่ปรารถนาปัจจัยที่ยังมาไม่ถึง เลี้ยงตนด้วยปัจจัยที่เกิดขึ้นเฉพาะหน้า วรรณ (ของภิกษุทั้งหลายนั้น) ย่อมผ่องใสด้วยเหตุนั้นเพราะความปรารถนาถึงปัจจัยที่ยังไม่มาถึงและความโศกถึงปัจจัยที่ล่วงแล้ว พวกพาลภิกษุจึงซูบซีด เหมือนต้นอ้อ

สดที่ถูกถอนเสียแล้ว ฉะนั้น

จบ นฬวรรค ที่ ๑

________________

สูตรที่กล่าวถึงในวรรคนั้น โอฆตรณสูตร นิโมกขสูตร อุปเนยยสูตร อัจเจนติสูตร

กติฉินทิสูตร ชาครสูตร อัปปฏิวิทิตสูตร สุสัมมุฏฐสูตร มานกามสูตร อรัญญสูตร เป็นที่ ๑๐

นฬวรรค ท่านกล่าวด้วยสูตรทั้ง ๑๐ นั้น ฉะนี้แล

จบ ๑๐. อรัญญสูตร