พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย เทวตาสังยุต · ชราวรรค
๒. อชรสาสูตร เล่ม ๑๕
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๖๐–๑๖๑ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๒/๑๐ ในชราวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
ทุติยํ อชรสาสุตฺตํ
อชรสาสูตรที่ ๒
พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย สคาถวรรค เทวตาสังยุต ชราวรรค อชรสาสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๑๕ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๑๕ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๒๔ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๑๕)
กึสุ อชรสา สาธุ กึสุ สาธุ อธิฏฺฐิตํ
กึสุ นรานํ รตนํ กึสุ โจเรหิ หาริยนฺติ ฯ
เทวดาทูลถามว่า
อะไรหนอ เพราะไม่ชำรุดจึงยังประโยชน์ให้สำเร็จ อะไรหนอดำรงมั่นแล้ว ยังประโยชน์ให้สำเร็จ อะไรหนอเป็นรัตนะของชนทั้งหลายอะไรหนอบุคคลพึงนำให้พ้นจากพวกโจรได้ ฯ
สีลํ อชรสา สาธุ สทฺธา สาธุ อธิฏฺฐิตา
ปญฺญา นรานํ รตนํ ปุญฺญํ โจเรหิ หาริยนฺติ ฯ
พระผู้มีพระภาคตรัสตอบว่า
ศีล เพราะไม่ชำรุดจึงยังประโยชน์ให้สำเร็จ ศรัทธา ดำรงมั่นแล้วยังประโยชน์ให้สำเร็จ ปัญญา เป็นรัตนะของคนทั้งหลายบุญ อันบุคคลพึงนำไปให้พ้นจากพวกโจรได้ ฯ
จบ ๒. อชรสาสูตร