๖. ชาครสูตร เล่ม ๑๕

เอกมนฺตํ ฐิตา โข สา เทวตา ภควโต สนฺติเก อิมํ คาถํ อภาสิ

กติ ชาครตํ สุตฺตา กติ สุตฺเตสุ ชาครา

กติภิ รชมาเทติ กติภิ ปริสุชฺฌตีติ ฯ

เทวดานั้น ครั้นยืนอยู่ ณ ที่ควรส่วนข้างหนึ่งแล้วแล ได้กล่าว คาถานี้ในสำนักพระผู้มีพระภาคว่า

เมื่อธรรมทั้งหลายตื่นอยู่ ธรรมประเภทไหนนับว่าหลับ เมื่อ ธรรมทั้งหลายหลับ ธรรมประเภทไหนนับว่าตื่น บุคคลหมักหมมธุลีเพราะธรรมประเภทไหน บุคคลบริสุทธิ์เพราะธรรม ประเภทไหน ฯ

พระผู้มีพระภาคตรัสตอบว่า

ปญฺจ ชาครตํ สุตฺตา ปญฺจ สุตฺเตสุ ชาครา

ปญฺจภิ รชมาเทติ ปญฺจภิ ปริสุชฺฌตีติ ฯ

เมื่ออินทรีย์ ๕ อย่างตื่นอยู่ นิวรณ์ ๕ อย่างนับว่าหลับเมื่อนิวรณ์ ๕ อย่างหลับอินทรีย์ ๕ อย่าง นับว่าตื่นบุคคลหมักหมมธุลีเพราะนิวรณ์ ๕ อย่าง บุคคลบริสุทธิ์เพราะอินทรีย์๕ อย่าง ฯ