พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย เทวตาสังยุต · ฆัตวาวรรค
๖. นชีรติสูตร เล่ม ๑๕
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๒๐๙–๒๑๐ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๖/๑๑ ในฆัตวาวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
ฉฏฺฐํ นชีรติสุตฺตํ
นชีรติสูตรที่ ๖
พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย สคาถวรรค เทวตาสังยุต ฆัตวาวรรค นชีรติสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๑๕ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๑๕ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๒๔ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๑๕)
กึสุ ๑ ชีรติ กึ น ชีรติ กึสุ อุปฺปโถติ วุจฺจติ
กึสุ ธมฺมานํ ปริปนฺโถ กึสุ รตฺตินฺทิวกฺขโย
กึ มลํ พฺรหฺมจริยสฺส กึ สินานมโนทกํ
กติ โลกสฺมิ ฉิทฺทานิ ยตฺถ จิตฺตํ น ติฏฺฐติ
ภควนฺตํ ๒ ปุฏฺฐุมาคมฺม กถํ ชาเนมุ ตํ มยนฺติ ฯ
เทวดาทูลถามว่า
อะไรหนอย่อมทรุดโทรม อะไรไม่ทรุดโทรม อะไรหนอท่านเรียกว่าทางผิด อะไรหนอเป็นอันตรายแห่งธรรม อะไรหนอสิ้นไปตามคืนและวัน อะไรหนอเป็นมลทินของพรหมจรรย์ อะไรไม่ใช่น้ำแต่เป็นเครื่องชำระล้าง ในโลกมีช่องกี่ช่องที่จิตไม่ตั้งอยู่ได้ ข้าพระองค์มาเพื่อทูลถามพระผู้มีพระภาค ไฉนข้าพระองค์จะรู้ความข้อนั้นได้ ฯ
รูปํ ชีรติ มจฺจานํ นามโคตฺตํ น ชีรติ
............... ราโค อุปฺปโถติ วุจฺจติ
โลโภ ธมฺมานํ ปริปนฺโถ วโย รตฺตินฺทิวกฺขโย
อิตฺถี มลํ พฺรหฺมจริยสฺส เอตฺถายํ สชฺชเต ปชา
ตโป จ พฺรหฺมจริยญฺจ ตํ สินานมโนทกํ
ฉ โลกสฺมิ ฉิทฺทานิ ยตฺถ จิตฺตํ ๓ น ติฏฺฐติ
อาลสฺยญฺจ ปมาโท จ อนุฏฺฐานมสํยโม
นิทฺทา ตนฺที จ เต ฉิทฺเท สพฺพโส ตํ วิวชฺชเยติ ฯ
๑ โป. ม. ยุ. กึ ฯ ๒ โป. ยุ. ภวนฺตํ ฯ ๓ ม. วิตฺตํ ฯ
พระผู้มีพระภาคตรัสตอบว่า
รูปของสัตว์ทั้งหลายย่อมทรุดโทรม นามและโคตรย่อมไม่ทรุดโทรมราคะท่านเรียกว่าทางผิด ความโลภเป็นอันตรายของธรรม วัยสิ้นไปตามคืนและวัน หญิงเป็นมลทินของพรหมจรรย์ หมู่สัตว์นี้ย่อมข้องอยู่ในหญิงนี้ ตบะและพรหมจรรย์ทั้งสองนั้น มิใช่น้ำแต่เป็นเครื่อง
ชำระล้าง ในโลกมีช่องอยู่ ๖ ช่องที่จิตไม่ตั้งอยู่ได้ คือความเกียจ
คร้าน ๑ ความประมาท ๑ ความไม่หมั่น ๑ ความไม่สำรวม ๑ความมักหลับ ๑ ความอ้างเลศไม่ทำงาน ๑ พึงเว้นช่องทั้ง ๖ เหล่านั้นเสียโดยประการทั้งปวงเถิด ฯ
จบ ๖. นชีรติสูตร