พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย เทวตาสังยุต · สัตติวรรค
๗. สรสูตร เล่ม ๑๕
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๗๐–๗๑ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๗/๑๐ ในสัตติวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
สตฺตมํ สรสุตฺตํ
สรสูตรที่ ๗
พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย สคาถวรรค เทวตาสังยุต สัตติวรรค สรสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๑๕ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๑๕ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๒๔ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๑๕)
กุโต สรา นิวตฺตนฺติ กตฺถ วฏฺฏํ น วตฺตติ ๓
กตฺถ นามญฺจ รูปญฺจ อเสสํ อุปรุชฺฌตีติ ฯ
ท. สงสารทั้งหลายย่อมกลับแต่ที่ไหน วัฏฏะย่อมไม่เป็นไปในที่ไหนนามก็ดี รูปก็ดี ย่อมดับหมดในที่ไหน ฯ
ยตฺถ อาโป จ ปฐวี เตโช วาโย น คาธติ
อโต สรา นิวตฺตนฺติ เอตฺถ วฏฺฏํ น วตฺตติ
เอตฺถ นามญฺจ รูปญฺจ อเสสํ อุปรุชฺฌตีติ ฯ
ภ. น้ำ ดิน ไฟ ลม ย่อมไม่ตั้งอยู่ในที่ใด สงสารทั้งหลายย่อมกลับแต่ที่นี้ วัฏฏะย่อมไม่เป็นไปในที่นี้ นามก็ดีรูปก็ดี ย่อมดับหมดในที่นี้ ฯ
จบ ๗. สรสูตร