arnon.worldเข้าสู่ระบบ

พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย เทวตาสังยุต · อันธวรรค

๒. จิตตสูตร เล่ม ๑๕

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๘๐–๑๘๑ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๒/๑๐ ในอันธวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

ทุติยํ จิตฺตสุตฺตํ

จิตตสูตรที่ ๒

พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย สคาถวรรค เทวตาสังยุต อันธวรรค จิตตสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๑๕ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๑๕ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๒๔ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๑๕)

บาลี (สยามรัฐ)

เกนสฺสุ นียติ โลโก เกนสฺสุ ปริกิสฺสติ ๔

กิสฺสสฺส เอกธมฺมสฺส สพฺเพว วสมนฺวคูติ ฯ

ฉบับหลวง

เทวดาทูลถามว่า

โลกอันอะไรย่อมนำไป อันอะไรหนอย่อมเสือกไสไป โลกทั้งหมดเป็นไปตามอำนาจของธรรมอันหนึ่งคืออะไร ฯ

บาลี (สยามรัฐ)

จิตฺเตน นียติ โลโก จิตฺเตน ปริกิสฺสติ

จิตฺตสฺส เอกธมฺมสฺส สพฺเพว วสมนฺวคูติ ฯ

ฉบับหลวง

พระผู้มีพระภาคตรัสตอบว่า

โลกอันจิตย่อมนำไป อันจิตย่อมเสือกไสไป โลกทั้งหมดเป็นไปตามอำนาจของธรรมอันหนึ่งคือจิต ฯ

จบ ๒. จิตตสูตร