พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย เทวตาสังยุต · อันธวรรค
๒. จิตตสูตร เล่ม ๑๕
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๘๐–๑๘๑ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๒/๑๐ ในอันธวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
ทุติยํ จิตฺตสุตฺตํ
จิตตสูตรที่ ๒
พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย สคาถวรรค เทวตาสังยุต อันธวรรค จิตตสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๑๕ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๑๕ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๒๔ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๑๕)
เกนสฺสุ นียติ โลโก เกนสฺสุ ปริกิสฺสติ ๔
กิสฺสสฺส เอกธมฺมสฺส สพฺเพว วสมนฺวคูติ ฯ
เทวดาทูลถามว่า
โลกอันอะไรย่อมนำไป อันอะไรหนอย่อมเสือกไสไป โลกทั้งหมดเป็นไปตามอำนาจของธรรมอันหนึ่งคืออะไร ฯ
จิตฺเตน นียติ โลโก จิตฺเตน ปริกิสฺสติ
จิตฺตสฺส เอกธมฺมสฺส สพฺเพว วสมนฺวคูติ ฯ
พระผู้มีพระภาคตรัสตอบว่า
โลกอันจิตย่อมนำไป อันจิตย่อมเสือกไสไป โลกทั้งหมดเป็นไปตามอำนาจของธรรมอันหนึ่งคือจิต ฯ
จบ ๒. จิตตสูตร