๙. ปาเถยยสูตร

กึสุ พนฺธติ ปาเถยฺยํ กึสุ โภคานมาสโย กึสุ นรํ ปริกสฺสติ กึสุ โลกสฺมิ ทุชฺชหํ กิสฺมึ พทฺธา ปุถู สตฺตา ปาเสน สกุณี ยถาติ ฯ

เทวดาทูลถามว่า อะไรหนอย่อมรวบรวมไว้ซึ่งเสบียง อะไรหนอเป็นที่มานอน แห่งโภคทรัพย์ทั้งหลาย อะไรหนอย่อมเสือกไสนรชนไป อะไรหนอละได้ยากในโลก สัตว์เป็นอันมากติดอยู่ในอะไร เหมือนนกติดบ่วง ฯ

สทฺธา พนฺธติ ปาเถยฺยํ สิริ โภคานมาสโย อิจฺฉา นรํ ปริกสฺสติ อิจฺฉา โลกสฺมิ ทุชฺชหา อิจฺฉาพทฺธา ปุถู สตฺตา ปาเสน สกุณี ยถาติ ฯ

พระผู้มีพระภาคตรัสตอบว่า ศรัทธาย่อมรวบรวมไว้ซึ่งเสบียง ศิริ (คือมิ่งขวัญ) เป็นที่ มานอนแห่งโภคทรัพย์ทั้งหลาย ความอยากย่อมเสือกไส นรชนไป ความอยากละได้ยากในโลก สัตว์เป็นอันมากติด อยู่ในความอยาก เหมือนนกติดบ่วง ฯ