๑๐. กวิสูตร
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๖๐ลำดับ ๖๐ จาก ๒๗๑ ในสคาถวรรคพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ ๑ ข้อ๓ ฉบับเทียบฉบับได้ข้อต่อข้อ
คลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
๑๐. กวิสูตร ว่าด้วยกวี
เทวดาทูลถามว่า อะไรเล่าเป็นต้นเหตุของคาถา อะไรเล่าเป็นเครื่องปรากฏของคาถาเหล่านั้น คาถาอาศัยอะไรเล่า อะไรเล่าเป็นที่อาศัยของคาถา พระผู้มีพระภาคตรัสตอบว่า ฉันท์เป็นต้นเหตุของคาถา อักขระเป็นเครื่องปรากฏของคาถาเหล่านั้น คาถาอาศัยชื่อ กวีเป็นที่อาศัยของคาถา กวิสูตรที่ ๑๐ จบ ชราวรรคที่ ๖ จบ รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ ๑. ชราสูตร ๒. อชรสาสูตร ๓. มิตตสูตร ๔. วัตถุสูตร ๕. ปฐมชนสูตร ๖. ทุติยชนสูตร ๗. ตติยชนสูตร ๘. อุปปถสูตร ๙. ทุติยสูตร ๑๐. กวิสูตร
ฉบับหลวง
ชั้นตัวบทพุทธพจน์หน่วยที่ตำแหน่งเดียวกันของเล่มนี้ · เลขข้อเป็นของฉบับนี้เอง · ชื่อเรื่องตรงกันทั้งสองฉบับ
เปิดหน้าของฉบับนี้ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
ทสมํ กวิสุตฺตํ
พระไตรปิฎก เล่มที่ ๑๕ พระสุตตันตปิฎก เล่มที่ ๗ สังยุตตนิกาย สคาถวรรค กวิสูตรที่ ๑๐
กึสุ นิทานํ คาถานํ กึสุ ตาสํ วิยญฺชนํ กึสุ สนฺนิสฺสิตา คาถา กึสุ คาถานมาสโยติ ฯ
เทวดาทูลถามว่า อะไรหนอเป็นต้นเหตุของคาถา อะไรหนอเป็นเครื่องปรากฏ (พยัญชนะ) ของคาถาเหล่านั้น คาถาอาศัยอะไรหนอ อะไร หนอเป็นที่อาศัยของคาถา ฯ
ฉนฺโท นิทานํ คาถานํ อกฺขรา ตาสํ วิยญฺชนํ นามสนฺนิสิตา คาถา กวิ คาถานมาสโยติ ฯ ชราวคฺโค ฉฏฺโฐ ฯ ตสฺสุทฺทานํ ชรา อชรสา มิตฺตํ วตฺถุ ตีณิ ชนานิ จ อุปฺปโถ จ ทุติโย จ กวินา ปูริโต วคฺโคติ ฯ ---------
พระผู้มีพระภาคตรัสตอบว่า ฉันท์เป็นต้นเหตุของคาถา อักขระเป็นเครื่องปรากฏ (พยัญ- ชนะ) ของคาถา คาถาอาศัยแล้วซึ่งชื่อ กวีเป็นที่อาศัย ของคาถา ฯ จบ ชราวรรค ที่ ๖ สูตรที่กล่าวในชราวรรคนั้น คือ ชราสูตร อชรสาสูตร มิตตสูตร วัตถุสูตร ชนสูตร ๓ สูตรอุปปถสูตร ทุติยสูตร กับกวิสูตร เต็มวรรคพอดี ฯ