พระอภิธรรมปิฎก · ปัฏฐาน
เสกขัตติกกุสลัตติกะ เล่ม ๔๔
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๘๕–๑๘๗ (ฉบับหลวง)มี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๕ เสกขัตติกกุสลัตติกะ (ฉบับหลวง เล่ม ๔๔ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๔๔ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๙๐ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๔๔)
ฉบับมหามกุฏฯ พิมพ์อรรถกถาไว้ในเล่มเดียวกับพระไตรปิฎก ข้อความในหน้านี้จึงมีอรรถกถาปนอยู่
ไทย (มหามกุฏฯ) เล่ม ๙๐ หน้า ๑๑๘๖–๑๑๘๘
เสกขติกกุสลติกะ
(๑๑. เสกขติกะ ๑. กุสลติกะ)
กุศลบทปฏิจจวาระ
อนุโลมนัย
๑. เหตุปัจจัย
[๑๘๕] ๑. กุศลธรรมที่เป็นเสกขธรรม อาศัยกุศลธรรมที่เป็นเสกขธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
๒. กุศลธรรมที่เป็นเนวเสกขานาเสกขธรรม อาศัยกุศลธรรมที่เป็นเนวเสกขานาเสกขธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
ทุกปัจจัย มี ๒ วาระ.
พึงให้พิสดารทุกวาระ.
อกุศลบทปฏิจจวาระ
อนุโลมนัย
๑. เหตุปัจจัย
[๑๘๖] ๑. อกุศลธรรมที่เป็นเนวเสกขานาเสกขธรรม อาศัยอกุศลธรรมที่เป็นเนวเสกขานาเสกขธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัยทุกปัจจัย มี ๑ วาระ.
อัพยากตบทปฏิจจวาระ
อนุโลมนัย
๑. เหตุปัจจัย
[๑๘๗] ๑. อัพยากตะที่เป็นเสกขธรรม อาศัยอัพยากตะที่เป็นเสกขธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๙ วาระ.
พึงให้พิสดารทุกวาระ.
เสกขติกกุสลติกะ จบ
ปริตตติกกุสลติกะ
(๑๒. ปริตตติกะ ๑. กุสลติกะ)
กุศลบทปฏิจจวาระ
อนุโลมนัย
๑. เหตุปัจจัย
[๑๘๘] ๑. กุศลธรรมที่เป็นปริตตธรรมอาศัยกุศลธรรมที่เป็นปริตตธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
๒. กุศลธรรมที่เป็นมหัคคตธรรม อาศัยกุศลธรรมที่เป็นมหัคคตธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
๓. กุศลธรรมที่เป็นอัปปมาณธรรม อาศัยกุศลธรรมที่เป็นอัปปมาณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ทุกปัจจัย มี ๓ วาระ.
พึงให้พิสดารทุกวาระ.
อกุศลบทปฏิจจวาระ
อนุโลมนัย
๑. เหตุปัจจัย
[๑๘๙] ๑. อกุศลธรรมที่เป็นปริตตธรรม อาศัยอกุศลธรรมที่เป็นปริตตธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
ทุกปัจจัย มี ๑ วาระ.
จบ เสกขัตติกกุสลัตติกะ